Με τον Α.Ν. 846/1946 (ΦΕΚ Α’ 17) η Ελληνική Πολιτεία –επίσης, πρώτη σε όλη την Ευρώπηπαραιτήθηκε από το κληρονομικό δικαίωμα του Κράτους επί περιουσιών των Ελλήνων
Εβραίων για τις οποίες δεν υπήρχαν κληρονόμοι (στα στρατόπεδα εξόντωσης των Ναζί
δολοφονήθηκαν ολόκληρες οικογένειες) και παραχώρησε όλες αυτές τις περιουσίες σε
νομικό πρόσωπο το οποίο «θα έχη ως σκοπόν την περίθαλψιν και αποκατάστασιν των
Ισραηλιτών της Ελλάδος».
Με το Διάταγμα «Περί ιδρύσεως Οργανισμού Περιθάλψεως και Αποκαταστάσεως
Ισραηλιτών Ελλάδος (Ο.Π.Α.Ι.Ε.)» της 29/3/1949 (ΦΕΚ Α’ 79) ιδρύθηκε το νομικό πρόσωπο
που προέβλεπε ο αναγκαστικός νόμος 846/1946.
Με το Ν.1657/1951 (ΦΕΚ Α’ 20) το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο που είχε συσταθεί
προσωρινά με τον αναγκαστικό νόμο 367/1945 «καθίσταται μόνιμον» και για την κάλυψη
των δαπανών της λειτουργίας του αποκτά το δικαίωμα με απόφαση που λαμβάν ουν τα 2/3
των μελών του να εισπράττει εισφορά από τα εισοδήματα των ισραηλιτικών κοινοτήτων. Η
συγκεκριμένη εισφορά επί των εισοδημάτων των ισραηλιτικών κοινοτήτων αποτελεί
επιπλέον επιβάρυνσή τους, όπως αποτελεί π.χ. και η επιβάρυνση των Ιερών Μητροπόλεων
της Εκκλησίας της Ελλάδος για την λειτουργία της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της
Ελλάδος.
Με το Ν.Δ. 301/1969 (ΦΕΚ Α’ 195), δηλαδή επί δικτατορίας Γ. Παπαδόπουλου, το Κεντρικό
Ισραηλιτικό Συμβούλιο που είχε συσταθεί με τον Α.Ν. 367/1945 και λειτουργούσε έκτοτε
ανελλιπώς, θεωρείται «νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου» από την ίδρυσή του, δηλαδή
από το 1945.
Με το Π.Δ. 182/1978 (ΦΕΚ Α’ 40) «Περί Κανονισμού της Ισραηλιτικής Κοινότητας Αθηνών»
που εκδόθηκε σε εκτέλεση του νόμου 2456/1920 για να κυρώσει τον εσωτερικό Κανονισμό
της «Ισραηλιτικής Κοινότητας Αθηνών», καθορίζονται, μεταξύ άλλων, οι πόροι της
κοινότητας αυτής. Σ’ αυτούς συμπεριλαμβάνονται οι γνωστές εισφορές («πέτσια») που
κατονομάζονται στο Ν.2456/1920 και σε μεταγενέστερους νόμους και σε καμία περίπτωση
δεν υποκαθιστούν ή απαλλάσσουν τα μέλη των ισραηλιτικών κοινοτήτων από την
υποχρεωτική καταβολή φόρων στο Ελληνικό Κράτος όπως ακριβώς προβλέπεται για όλους
τους Έλληνες πολίτες.
Με το Ν.4178/2013 προβλέφθηκαν ειδικές διαδικασίες για τη τακτοποίηση πολεοδομικών
παραβάσεων των Ιερών Ναών της Ορθόδοξης Εκκλησίας, των Συναγωγών και των Τεμενών
της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης.
Το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων ασκεί εποπτεία επί των φορέων αυτών
δυνάμει του Π.Δ. 353/1997 (ΦΕΚ Α’ 239).
Χώρους θρησκευτικού ενδιαφέροντος των Ισραηλιτικών Κοινοτήτων στην Ελλάδα
αποτελούν οι Συναγωγές στις οποίες έγινε αναφορά ανωτέρω, τα εβραϊκά νεκροταφεία (όχι
μόνον όπου υπάρχουν σήμερα Ισραηλιτικές Κοινότητες αλλά και στις περιοχές όπου
υπήρχαν προ του Ολοκαυτώματος), τα ισραηλιτικά σχολεία και τα μνημεία προς τιμήν των
Ελλήνων Εβραίων που δολοφονήθηκαν στο Ολοκαύτωμα.
Άξιο προβληματισμού είναι το γεγονός ότι, ενώ ο πληθυσμός των Ελλήνων Εβραίων
αποτελεί το 0,05% του συνολικού πληθυσμού, το 3% των περιστατικών του έτους 2015,
σύμφωνα και με τα συγκεντρωτικά στοιχεία που αναφέρονται στην αρχή της παρούσας
ενότητας (II.Α.2. ποσοστιαία αναλογία), αφορά τα θρησκευτικά τους μνημεία και σύμβολα
και συνδέεται άμεσα με τον αντισημιτισμό, δηλαδή με συγκεκριμένα κίνητρα και
ιδεολογίες οι οποίες οδήγησαν στο Ολοκαύτωμα και την δολοφονία 6 εκατομμυρίων
συνανθρώπων μας.
Για το έτος 2015, έχουν καταγραφεί τέσσερα (4) περιστατικά, ως ακολούθως:
59