προκειμένω ο νομοθέτης έχει προβλέψει ρητά ως ειδική κατηγορία την κατηγορία « Θρησκευτικοί Χώροι »( π. χ. άρθρο 1 περ. Β αριθ. 13), την χρήση της οποίας έχει επιτρέψει σε διάφορες περιοχές ΓΠΣ( π. χ. αμιγούς κατοικίας κατ’ άρθρο 2 περ. 7, γενικής κατοικίας κατ’ άρθρο 3 περ. 8, πολεοδομικού κέντρου κατ’ άρθρο 4 περ. 12, τουρισμού κατ’ άρθρο 8 περ. 10). Σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές, ένας θρησκευτικός χώρος( ευκτήριος οίκος, ναός) μπορεί να λειτουργεί νομίμως σε περιοχή ΓΠΣ όπου προβλέπεται η οικεία χρήση.
( Β) Οι σχετικοί περί των κατηγοριών και της ταξινόμησης των κτιρίων ανάλογα με τη χρήση τους και τις συνακόλουθες προδιαγραφές που πρέπει να τηρούν ανάλογα με τον αναμενόμενο εξυπηρετούμενο πληθυσμό, κατά τα άρθρα 3 και 4 του Κτιριοδομικού Κανονισμού( βλ. άρθρα 346- 347 Κωδικοποιητικού Διατάγματος 14- 07-1999, ΦΕΚ Δ΄580), σύμφωνα με τα οποία στην κατηγορία « Συνάθροιση Κοινού » περιλαμβάνονται και τα κτίρια ή τμήματα τους που χρησιμοποιούνται για συνάθροιση πενήντα τουλάχιστον ατόμων για θρησκευτικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες,( ήτοι μεταξύ άλλων περιλαμβάνονται ρητά και οι ναοί, κατ’ άρθρο 346 παρ. 1 περ. Γ), για τους οποίους θρησκευτικούς χώρους απαιτούνται 0,65 τετραγωνικά μέτρα εμβαδού δαπέδου, ως ελάχιστη επιφάνεια ανά άτομο( άρθρο 347 περ. 3 στοιχ. ββ).
( Γ) Οι σχετικοί περί τους γενικούς όρους υγιεινής του κτιρίου και προστασίας της δημόσιας υγείας( π. χ. ύδρευση, αποχέτευση, φωτισμός, αερισμός κλπ), όπως:( γα) το άρθρο 11 του Κτιριοδομικού Κανονισμού( βλ. άρθρο 354 Κωδικοποιητικού Διατάγματος 14-07-1999, ΦΕΚ Δ΄ 580) περί της υποχρέωσης όλων των χώρων κυρίας χρήσεως των κτιρίων να έχουν επαρκή φυσικό φωτισμό και αερισμό( άμεσο ή έμμεσο) και( γβ) η με αριθμό Γ1 / 9900 / 27-11 / 03-12-1974 απόφαση Υπουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών( ΦΕΚ Β΄1266), καθ’ ό μέρος ισχύει, σύμφωνα με την οποία είναι υποχρεωτική η κατασκευή( και ύπαρξη) αποχωρητηρίων σε κάθε χώρο ομαδικής συγκέντρωσης ή διαβιώσεως ανθρώπων( άρθρο 1 περ. 9).
( Δ) Οι σχετικοί περί της πυροπροστασίας, ήτοι οι διατάξεις της Πυροσβεστικής Διάταξης 3 / 2015( ΦΕΚ Β΄ 529), του Κανονισμού Πυροπροστασίας Κτιρίων Π. Δ 71 / 1988( ΦΕΚ Α’ 32) καθώς και της Πυροσβεστικής Διάταξης 13 / 2013( ΦΕΚ Β΄1586), όπως ισχύουν. Κατά τα προβλεπόμενα των ως άνω κανονιστικών διατάξεων, απαιτείται πρόβλεψη των υποδεικνυόμενων κάθε φορά ή των προβλεπόμενων μέτρων πυροπροστασίας – ανάλογα με την ημερομηνία αίτησης έκδοσης της οικοδομικής αδείας και τον αριθμό συγκεντρωμένων – τόσο για τους χώρους συνάθροισης κοινού με πληθυσμό κάτω των πενήντα( 50) ατόμων, όσο και άνω των πενήντα( 50) ατόμων, στους οποίους χώρους ρητά περιλαμβάνονται και τα κτίρια ή τμήματα αυτών στα οποία συγκεντρώνεται το κοινό για θρησκευτικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες( κατά την αντίστοιχη διάταξη του Κτιριοδομικού Κανονισμού), ρητά αναφερομένων και των ναών( άρθρο 1 της Πυροσβεστικής Διάταξης 3 / 1981 ΦΕΚ Β΄ 20). Η συμμόρφωση προς τις οικείες διατάξεις προκύπτει από πιστοποιητικό πυροπροστασίας που χορηγεί η οικεία πυροσβεστική αρχή.
( Ε) Οι σχετικές περί των μέτρων κοινής ησυχίας διατάξεις, ήτοι η Αστυνομική Διάταξη 3 / 1996( ΦΕΚ Β΄ 15), σύμφωνα με το άρθρο 2 της οποίας, οι διευθυντές δημοσίων κέντρων και λοιπών επιχειρήσεων καθώς και οι ιδιοκτήτες οικιών « υποχρεούνται όπως, με μηχανικά ή άλλα πρόσφορα τεχνικά μέσα( ηχομόνωση κλπ) περιστέλλουν στο ελάχιστο δυνατό όριο το θόρυβο που προκαλείται » από διάφορες εγκαταστάσεις και από τον οποίο διαταράσσεται η ησυχία των περιοίκων.
Επίσης, στους γενικά εφαρμοζόμενους κανόνες της δημόσιας τάξεως περιλαμβάνονται αδιαμφισβήτητα και οι γενικές φορολογικές διατάξεις που συνδέονται με την επιβολή
14