Άι-άι
Το άι-άι είναι ένα από τα πιο
περίεργα πλάσματα στον
κόσμο. Αυτός ο νυκτόβιος και
μοναχικός λεμούριος μοιάζει
σαν να έχει συναρμολογηθεί
από πολλά διαφορετικά ζώα.
Το άι-άι μοιάζει με μεγάλη
σπιτόγατα με πρόσωπο
κουναβιού ή νυφίτσας, αυτιά
που μοιάζουν με νυχτερίδας
και μπορούν να
περιστρέφονται ανεξάρτητα,
δόντια που μεγαλώνουν
συνεχώς όπως αυτά των
τρωκτικών, διαπεραστικά
πράσινα μάτια και μαύρα
χέρια με ένα κοκκαλιάρικο
μεσαίο δάχτυλο που θυμίζει
νεκρό κλαράκι.
Το άι-άι χρησιμοποιεί το
δάχτυλο του για να εντοπίζει
νύμφες εντόμων που
παραμονεύουν μέσα σε
κορμούς δέντρων, σπόρους και
καρπούς. Σήμερα το άι-άι
απειλείται σοβαρά από την
απώλεια περιοχών στις οποίες
μπορεί να ζήσει και από το
κυνήγι. Σε μερικές περιοχές οι
ιθαγενείς πιστεύουν ότι το άι-άι
φέρνει κακή τύχη και
σκοτώνουν το ζώο όποτε το
συναντήσουν. Τον συναντά
κανείς στην Μαδαγασκάρη.
Επιμέλεια στήλης
Αθηνά Μανουσάκη
στη συνέχεια συγκεντρωνόταν
στα βαρέλια, για να αρχίσει η
ζύμωση και μετά από μερικούς
μήνες να παραχθεί το κρασί.
Σήμερα όλη η διαδικασία είναι
αυτοματοποιημένη. Μόνο σε
πανηγύρια και εκδηλώσεις που
γίνονται, όχι μόνο στην Ελλάδα
αλλά και σε όλες τις
οινοπαραγωγές χώρες,
αναβιώνουν οι συνθήκες που
υπήρχαν παλιότερα στην
παραγωγή του κρασιού. Στο
παρακάτω γλυπτό ο Σεπτέμβριος
Φθάσαμε και στον Σεπτέμβριο,
παριστάνεται ως τρυγητής. Ο
τον πρώτο μήνα του
μήνας αυτός, όπως και οι
φθινοπώρου, που μόνο
υπόλοιποι που ακολουθούν ως το
φθινόπωρο δε θυμίζει. Ο
τέλος του χρόνου, παίρνει το
καιρός είναι συνήθως
όνομά του από το λατινικό
καλοκαιρινός, οι θερμοκρασίες
αριθμητικό septem, που σημαίνει
υψηλές, στην αρχή του μήνα
επτά. Ήταν ο έβδομος μήνας του
συνεχίζονται οι καλοκαιρινές
ρωμαϊκού ημερολογίου, του
διακοπές και τίποτε δεν
οποίου το έτος άρχιζε, όπως ήδη
θυμίζει, το πρώτο μισό
γνωρίζουμε, από τον Μάρτιο. Στις
τουλάχιστον, ότι μπαίνουμε σε
αρχές των πρώιμων βυζαντινών
μια άλλη εποχή. Βέβαια,
χρόνων η 1η Σεπτεμβρίου
τυπικά η εποχή αλλάζει στο
καθιερώθηκε ως η αρχή του
τέλος του μήνα στις 22
εκκλησιαστικού έτους. Στην
Σεπτεμβρίου, οπότε συμβαίνει
εκκλησιαστική γλώσσα αυτό θα
η φθινοπωρινή ισημερία,
το ακούσετε ως «αρχή
δηλαδή την ημερομηνία αυτή
ινδικτιώνος». Αυτή η
έχουμε ίση διάρκεια μέρας και
ελληνοποιημένη λατινική λέξη
νύχτας. Τους επόμενους τρεις
δηλώνει ένα σύνολο 15 ετών και
μήνες η μέρα θα αρχίσει να
κατ΄ αρχάς είχε σχέση με τις
μικραίνει προς όφελος του
οικονομικές και φορολογικές
σκοταδιού της νύχτας.
υποχρεώσεις των πολιτών προς
O Σεπτέμβρης,ο Τρυγητής όπως
το κράτος για μια συγκεκριμένη
τον έλεγε παλιότερα ο λαός μας, χρονική περίοδο. Το 2014, που
σηματοδοτεί μια σειρά από
διανύουμε, είναι το 7ο έτος του
εργασίες που έχουν σχέση με τα κύκλου αυτού των 15 ετών. Η
κλήματα, τα αμπέλια, και τον
δεσποτική γιορτής της Ύψωσης
καρπό τους, το σταφύλι, που μας του Τιμίου Σταυρού δίνει στον
δίνει το κρασί. Παλιότερα, πριν
Σεπτέμβριο κι άλλη λαϊκή
από την εκβιομηχάνιση της
ονομασία: Σταυρίτης ή
οινοποιίας, όλη αυτή η
Σταυριάτης. Η γιορτή, σύμφωνα
διαδικασία ήταν ένα πανηγύρι
με την υπάρχουσα ιστορική
για τις περιοχές παραγωγής
πληροφόρηση έχει σχέση με την
κρασιών, όπου ο τρύγος
ανεύρεση του χαμένου μέχρι τότε
κρατούσε πολλές μέρες. Οι
Σταυρού του Κυρίου. Η μητέρα
παραγωγοί μάζευαν τα σταφύλια του Μεγάλου Κωνσταντίνου, η
στα πατητήρια, όπου έβγαινε ο
πρώτος χυμός, ο μούστος, που
3