«Η Μάρω, η Κάλω και τα καλικαντζάρια» | Page 10

-Με παίρνεις εμένα για γαμπρό; τη ρωτάει ο πρώτος. -Σε παίαιαιρνω, απαντάει, αργά-αργά η Μάρω. Με παίρνεις εμένα, Μάρω; τη ρωτάει ο δεύτερος. -Σε παίαιαιρνω, απαντάει, αργά-αργά η Μάρω, για να περάσει η ώρα και να 'ρθει το πρωί! «Με παίρνεις εμένα;» ο ένας, «με παίρνεις εμένα;» ο άλλος, ρωτούσαν όλοι με τη σειρά. -Σε παίαιαιρνω κι εσένα, απαντούσε όλο και πιο αργά η Μάρω. - Με παίρνεις κι εμένα, Μάρω; τη ρώτησε κι ο μικρός. -Σε παίαιαιρνω κι εσένα, τ' απάντησε κι αυτουνού η Μάρω. Τι θέλει η νύφη, Μάρω; ρωτούσαν πάλι οι καλικάντζαροι. -Η νύφη θέλει φουστάαανι, έκανε η Μάρω. Βρρρρ, γρήγορα-γρήγορα τα καλικαντζάρια να φέρουν το φουστάνι της νύφης. Τό 'φεραν και τό 'δωσαν αμέσως στη Μάρω. 10