171
Η πιθανότητα ότι η ανακάλυψη ενός αντικειμένου που μοιάζει με...φίδι, και
το οποίο κρύβεται στο χαοτικό κέντρο του Γαλαξία κοντά στην υπερμεγέθη
μαύρη τρύπα του (Τοξότης Α*), θα μπορούσε να είναι μια κοσμική χορδή
δίνοντας τις πρώτες ενδείξεις για μια πολύ υποθετική θεωρία με βαθιές
επιπτώσεις στην κατανόηση της βαρύτητας, του χωροχρόνου, καθώς και του
ίδιου του Σύμπαντος.
Οι κοσμικές χορδές είναι θεωρητικοί μονοδιάστατοι βρόχοι, οι οποίοι
πιστεύεται ότι έχουν σχηματιστεί όταν περιοχές του χωροχρόνου με
διαφορετικές ιδιότητες έρχονταν σε επαφή μεταξύ τους στα πολύ πρώιμα
στάδια του σύμπαντος. Θεωρείται ότι είναι τόσο λεπτές όσο ένα πρωτόνιο,
αλλά με εξαιρετικά υψηλή πυκνότητα. Ως εκ τούτου έχουν πολύ μεγάλες
βαρυτικές δυνάμεις και μπορούν να δράσουν ως κυλινδρικοί βαρυτικοί
φακοί, παράγοντας τις διπλές εικόνες των γαλαξιών που παρατηρούνται.
Ίσως είναι δυνατόν να ανακαλύψουμε κοσμικές χορδές αναζητώντας ζεύγη
πανομοιότυπων γαλαξιών.
Ο θεωρητικός φυσικός του Βρετανικού τομέα Tom Kibble, ο οποίος πέθανε
τον Ιούνιο του 2016, δημιούργησε την ιδέα των κοσμικών χορδών το 1976.
Στοχάζονταν, γράφει ο O Connell, "για το πρώτο δευτερόλεπτο μετά τη
Μεγάλη Έκρηξη όταν το Σύμπαν υπέστη ταχεία διαστολή, ενώ στη
συνέχεια ψύχθηκε ραγδαία. Αυτό, όπως πρότεινε, προκάλεσε μια αλλαγή
φάσης στα κβαντικά πεδία, όπως το νερό όταν παγώνει μετατρέπεται σε
πάγο". Ο Kibble έκρινε ότι οι αλλαγές της κβαντικής φάσης στο πρώιμο
σύμπαν θα είχαν προκαλέσει την ευθυγράμμιση των πεδίων σε διαφορετικούς
προσανατολισμούς, προκαλώντας και πάλι ρωγμές - δηλαδή κοσμικές
χορδές.
Ο Kibble προέβλεψε την ύπαρξη ενός θεμελιώδους σωματιδίου το οποίο
προσδίδει μάζα στα πάντα, και που τώρα είναι πλέον γνωστό ως το μποζόνιο
(ή σωματίδιο ) Higgs - μια ανακάλυψη με την οποία το 2013 ο Πίτερ Χιγκς
και ο Φρανσουά Ανγκλέρ (François Englert) βραβεύτηκαν με το Βραβείο
Νόμπελ Φυσικής για την εργασία τους και την πρόβλεψή τους.
Ο Kibble πέρασε μεγάλο μέρος της μεταγενέστερης σταδιοδρομίας του,
ερευνώντας το πως μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, το Σύμπαν ψύχθηκε περνώντας
διαδοχικές μεταβάσεις φάσης (όταν ένα μέσον αλλάζει μορφή, όπως η
κατάψυξη ενός υγρού το μετατρέπει σε στερεό). Το πιο σημαντικό,
αναφέρουν οι The New York Times, είναι οτι προέβλεψε ότι οι Τοπολογικές
ατέλειες (topological defects) θα εμφανιστούν στο Σύμπαν σε κάθε μετάβαση
φάσης, παρόμοιες με τις ρωγμές που σχηματίζονται όταν το νερό παγώνει.
Οι κοσμικές χορδές, ωστόσο, ήταν ιδιαίτερα προβληματικές για να τεθούν
υπό δοκιμή. Θα εμφανίζονταν μόνο στις άκρες των τεράστιων περιοχών
περίπου τόσο μεγάλες όσο το παρατηρούμενο σύμπαν. Αυτός είναι ο λόγος
για τον οποίο, στο αρχικό του σχέδιο το 1976, ο Kibble έγραψε
ότι "η απευθείας αναζήτηση κοσμικών χορδών θα ήταν άσκοπη".
https://www.facebook.com/Aratosastronomy/