145
που βλέπουμε τώρα στον Ήλιο μας: περίπου 27 ημέρες για ένα αστέρι με την
ίδια μάζα που έχει ο Ήλιος μας.
Αλλά όταν τα αστέρια είναι μικρά, περιστρέφονται πιο γρήγορα και είναι
λιγότερο προβλέψιμα. Δύο αστέρια του ίδιου μεγέθους μπορούν να
περιστρέφονται με δραστικά διαφορετικές ταχύτητες. Και τα αστέρια που
περιστρέφονται πολύ γρήγορα (fast rotators) τείνουν να δημιουργούν
περισσότερες ηλιακές εκλάμψεις και στεμματικές εκτινάξεις μάζας,
εκτοξεύοντας ισχυρή ακτινοβολία και φορτισμένα σωματίδια στα αστρικά
τους συστήματά, συχνά εις βάρος των πλανητών γύρω τους.
Ερευνητές από το Κέντρο διαστημικών πτήσεων Γκόνταρντ Goddard της
NASA (NASA’s Goddard Space Flight Center), υπό την ηγεσία του Prabal
Saxena, δημοσίευσαν μια μελέτη στις 3 Αυγούστου στο Astrophysical
Journal Letters όπου χρησιμοποίησαν την επιφάνεια της Σελήνης για να
μετρήσουν πόσο ενεργός ήταν ο Ήλιος στα πρώτα του χρόνια, ένας
παράγοντας ο οποίος καθορίζει έντονα πώς εξελίχθηκαν οι εσωτερικοί
πλανήτες, συμπεριλαμβανομένης φυσικά και της Γης.
Ένας αργά περιστρεφόμενος Ήλιος ταιριάζει περισσότερο με αυτό που μπορούν να
μετρήσουν οι ερευνητές, ενώ μια ταχύτερη περιστροφή θα είχε απογυμνώσει τη Σελήνη
από τα περισσότερα πτητικά (volatile) υλικά.
NASA GSFC / Jay Friedlander
Ηλιακή έκρηξη
Μαθαίνοντας για το παρελθόν του Ήλιου με βάση το πόσο γρήγορα
περιστρέφονταν είναι κάτι δύσκολο. "Μετά από ένα δισεκατομμύριο
χρόνια," λέει o Saxsena, "[αστέρια με την ίδια μάζα] όλα συγκλίνουν στo
να έχουν αποκτήσει την ίδια ταχύτητα περιστροφής. Υπάρχουν λίγες
ενδείξεις ως προς το πως ήταν η κατάσταση στο παρελθόν", αν το μόνο
που πρέπει να μελετήσετε είναι το ίδιο το αστέρι. Όμως η ομάδα του Saxsena
https://www.facebook.com/Aratosastronomy/