'Εναστρον - 10ο Τεύχος 10ο ΤΕΥΧΟΣ | Page 17

17 Ένα δημοφιλές θέμα στις ταινίες είναι αυτό ενός εισερχόμενου αστεροειδούς ο οποίος θα μπορούσε να εξαφανίσει τη ζωή στον πλανήτη μας, και εδώ οι ήρωες μας ξεκινούν για το διάστημα με σκοπό να τον ανατινάξουν. Αλλά οι εισερχόμενοι αστεροειδείς μπορεί να είναι πιο δύσκολο να σπάσουν από ότι πίστευαν παλιά οι επιστήμονες. Αυτό αποκαλύπτει μια μελέτη του Johns Hopkins η οποία χρησιμοποίησε μια νέα κατανόηση σχετικά με τη διάσπαση των διαστημικών αυτών βράχων, καθώς και μια νέα μέθοδο μοντελοποίησης με χρήση υπολογιστών για την προσομοίωση συγκρούσεων αστεροειδών. Τα ευρήματα, που θα δημοσιευθούν στη 15η έντυπη έκδοση του Μαρτίου του ιστότοπου Icarus, μπορούν να βοηθήσουν στη δημιουργία μιας στρατηγικής για πτώσεις και εκτροπές αστεροειδών, να αυξήσουν την κατανόηση μας για το σχηματισμό του Ηλιακού μας συστήματος, και να βοηθήσουν στο σχεδιασμό κατάλληλων διαδικασιών που αφορούν εξορύξεις αστεροειδών. "Συνηθίζαμε να πιστεύουμε ότι όσο μεγαλύτερο είναι το αντικείμενο, τόσο πιο εύκολα θα σπάσει, επειδή τα μεγαλύτερα αντικείμενα είναι πιο πιθανό να έχουν ελαττώματα. Τα ευρήματά μας, ωστόσο, δείχνουν ότι οι αστεροειδείς είναι ισχυρότεροι από ότι θεωρούσαμε παλιότερα, και απαιτείται περισσότερη ενέργεια για να τους καταστρέψουμε εντελώς ", λέει ο Charles El Mir, πρόσφατα μεταπτυχιακός διδάκτορας (Ph.D) του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Johns Hopkins και ο αρχικός συγγραφέας του σχετικού paper. Οι ερευνητές κατανοούν τα φυσικά υλικά όπως τα πετρώματα σε εργαστηριακή κλίμακα (περίπου το μέγεθος της γροθιάς σας), αλλά ήταν δύσκολο να μεταφραστεί αυτή η γνώση σε αντικείμενα μεγέθους πόλεων όπως οι αστεροειδείς. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, μια διαφορετική ερευνητική ομάδα δημιούργησε ένα υπολογιστικό μοντέλο στο οποίο εισήγαγε διάφορους παράγοντες, όπως τη μάζα, τη θερμοκρασία και την ευθραυστότητα του υλικού, και προσομοίασε έναν αστεροειδή με διάμετρο περίπου 1 χιλιομέτρου ο οποίος χτύπησε μετωπικά έναν αστεροειδή με διάμετρο 25 χιλιόμετρα και ταχύτητα πρόσκρουσης πέντε χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο. Τα αποτελέσματά τους υποδηλώνουν ότι ο στόχος - αστεροειδής θα καταστραφεί εντελώς από την σύγκρουση. Στη νέα μελέτη, ο El Mir και οι συνεργάτες του, Κ.Τ. Ο Ramesh, διευθυντής του Ινστιτούτου Hopkins Extreme Materials, και ο καθηγητής αστρονομίας Derek Richardson στο Πανεπιστήμιο του Maryland, εισήγαγαν το ίδιο σενάριο σε ένα νέο υπολογιστικό μοντέλο το οποίο ονομάζεται Tonge-Ramesh, και το οποίο εξηγεί τις πιο λεπτομερείς διαδικασίες μικρότερης κλίμακας οι οποίες παρατηρούνται κατά τη διάρκεια μιας σύγκρουσης με αστεροειδή. Τα προηγούμενα μοντέλα δεν είχαν λάβει κατάλληλα υπόψη τους την περιορισμένη ταχύτητα με την οποία παρουσιάζονται οι ρωγμές οι οποίες λαμβάνουν χώρα στους αστεροειδείς. https://www.facebook.com/Aratosastronomy/