Επιμορφωτικό υλικό για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών – Τεύχος 3 (Κλάδος ΠΕ02) γ’ έκδοση
5. Οι Διαδραστικοί Πίνακες και η αξιοποίησή τους στα
φιλολογικά μαθήματα
Κουτσογιάννης Δ., Αντωνοπούλου Στ., Ακριτίδου Μ.
5.1.Εισαγωγή
Από τη μέχρι τώρα συζήτηση είναι σαφές ότι η αξιοποίηση των ΤΠΕ στη διδασκαλία
των γλωσσικών μαθημάτων γίνεται είτε με παιδαγωγική αφετηρία (π.χ. ποικίλα περιβάλλοντα υποστήριξης της διδακτικής διαδικασίας) είτε με αφετηρία τα νέα δεδομένα
που προκύπτουν για το περιεχόμενο του γραμματισμού. Εστιάσαμε ως τώρα και στις
δύο αυτές διαστάσεις, χωρίς όμως να δώσουμε ιδιαίτερη βαρύτητα στα μέσα διδασκαλίας καθ’ εαυτά. Στον παρόν κεφάλαιο θα ασχοληθούμε με τους διαδραστικούς
πίνακες, ένα μέσο κεντρικής προβολής στη σχολική αίθουσα που συζητείται ιδιαίτερα
κατά την τελευταία δεκαετία.
Ο διαδραστικός πίνακας (ΔΠ στο εξής) έρχεται ως συνέχεια παλιότερων μέσων κεντρικής προβολής (π.χ. προβολέας διαφανειών και slides, βιντεοπροβολέας,
τηλεοράσεις και βίντεο), προσφέροντας, ωστόσο, νέες δυνατότητες. Το κύριο χαρακτηριστικό του είναι η διαδραστικότητα, καθώς πρόκειται για μια αλληλεπιδραστική επιφάνεια εργασίας (αφής ή/και ειδικής γραφίδας), που παρέχει τη δυνατότητα αμφίδρομης επικοινωνίας (διάδρασης) και άμεσου χειρισμού του περιβάλλοντος. Κατά βάθος όμως πρόκειται για μια υβριδική συσκευή που συνδυάζει κλασικά χαρακτηριστικά μαυροπίνακα με δυνατότητες των ΤΠΕ, αφού ουσιαστικά ένας
ΔΠ μπορεί να δείξει ό,τι και ο υπολογιστής με τον οποίο είναι συνδεδεμένος, αλλά
έχει και δικά του χαρακτηριστικά που προσδιορίζονται από το είδος του πίνακα και το
λογισμικό που τον συνοδεύει.
Είναι γνωστό ότι οι κατηγορίες των ΔΠ είναι αρκετές και οι περισσότερες
συνοδεύονται από δικό τους λογισμικό. Παρότι το παρόν κείμενο δεν έχει τεχνική
εστίαση, παραθέτουμε στη συνέχεια επιγραμματικά κάποιες χρήσιμες δυνατότητες
που παρέχει συνήθως το λογισμικό αυτό:
Επιμόρφωση Εκπαιδευτικών για την Αξιοποίηση και Εφαρμογή των ΤΠΕ στη Διδακτική Πράξη
ΙΤΥΕ Διόφαντος - Διεύθυνση Επιμόρφωσης και Πιστοποίησης
270