Επιμορφωτικό υλικό για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών – Τεύχος 3 (Κλάδος ΠΕ02) γ’ έκδοση
«τι θα κάνουμε μέσα στην τάξη», «πώς θα διδάξουμε καλύτερα συγκεκριμένες ενότητες των εγχειριδίων» κτλ.
Είναι προφανές ότι ως ένα βαθμό τα ερωτήματα αυτά είναι απολύτως κατανοητά, αφού μέρος των επιμορφώσεων στη χώρα μας έχει τον χαρακτήρα του «γενικού
και αόριστου» ή διακατέχεται ενδεχομένως από θεωρίες που δε συνδέονται με το δια
ταύτα της εκπαιδευτικής πρακτικής. Από την άλλη πλευρά, πίσω από τα ερωτήματα
αυτά δεν είναι δύσκολο να αναγνωριστεί μια τάση για φυσικοποίηση του ισχύοντος
και αποθεωρητικοποίησή του. Με άλλα λόγια, στα ερωτήματα αυτά η διδακτική πρακτική εκλαμβάνεται ως κάτι το φυσικό και ουδέτερο, στο πλαίσιο του οποίου πρέπει
να κινηθεί η κάθε επιμορφωτική διαδικασία.
Κάτι τέτοιο όμως δεν ισχύει: πίσω από κάθε ερώτημα, όπως και από κάθε διδακτική πρακτική, υπάρχει θεωρία είτε αυτό το αντιλαμβανόμαστε είτε όχι. Πρώτιστο
καθήκον κάθε επιμορφωτικής διαδικασίας πιστεύουμε πως είναι η ανάδειξη αυτής της
αόρατης θεωρίας και η παροχή στους εκπαιδευτικούς εργαλείων με τη βοήθεια των
οποίων θα μπορούν να επιλέγουν συνειδητά –και όχι επειδή κάτι τέτοιο ισχύει– τη
διδακτική λογική και πορεία που θα ακολουθήσουν. Ένας από τους άξονες γύρω από
τους οποίους διαμορφώθηκε η λογική του επιμορφωτικού υλικού που ακολουθεί είναι
αυτός. Δεν πρόκειται για υλικό «τυφλοσούρτη» που θα μας παρέχει παραδείγματα και
λογισμικά για την εφαρμογή τους στο σχολείο, αλλά για υλικό με στόχο την ανάπτυξη
προβληματισμού που θα ισορροπεί ανάμεσα στη θεωρία και την πράξη.
Η αναγνώριση της εκπαιδευτικής ταυτότητας των εκπαιδευτικών ως σημαντικής παραμέτρου για την τύχη που θα έχει κάθε απόπειρα αξιοποίησης των υπολογιστών στη διδασκαλία των φιλολογικών μαθημάτων αποτελεί, όπως επισημάναμε ήδη,
έναν σημαντικό άξονα που προσδιόρισε το είδος και τη μορφή του επιμορφωτικού
υλικού που παρέχεται. Πρόθεσή μας δεν είναι να δώσουμε απλώς εύπεπτα σενάρια,
τα οποία μπορούν να εφαρμοστούν χωρίς δυσκολία στο πλαίσιο του ισχύοντος διδακτικού παραδείγματος. Σε αυτή την περίπτωση η προστιθέμενη από τις ΤΠΕ παιδαγωγική αξία είναι ελάχιστη και δε δικαιολογείται η επένδυση τόσων υλικών και ανθρώπινων πόρων. Αντίθετα, πρόθεσή μας είναι να ενισχύσουμε υπάρχουσες αναζητήσεις (στα προγράμματα σπουδών (Π.Σ.), στα σχολικά εγχειρίδια, αλλά και στις σχολικές δι