Αντώνιος Καλέντζης
Στις μέρες μας όλα «Πρέπει» να γίνουν όπως «Πρέπει» , γιατί αν δεν γίνουν όπως
«Πρέπει» , δε μπορείς να κάνεις τίποτα.
Μόλις διάβασα την πρόταση που έγραψα από επάνω ακριβώς και πραγματικά με άγχωσε,
πόσο απέχει από την πραγματικότητά μας όμως ; Φανταστείτε τώρα όλα αυτά τα πρέπει να
τα λέμε σε ένα μικρό παιδί. Έναν εκκολαπτόμενο ενήλικα , που τώρα μαθαίνει να
διαχειρίζεται πράγματα, τη γλώσσα , τα συναισθήματά του. Αν για εμάς τους ενήλικες είναι
αδύνατο να κοιμηθούμε το βράδυ επειδή έχουμε άγχος, ένας ανήλικος το βιώνει ακόμα πιο
άσχημα και έντονα.
Προφανώς αναρωτιέστε τι σχέση έχουν όλα αυτά μεταξύ τους. Σαφώς και όλα είναι
διαφορετικά δεδομένα που οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα.
Τι είσαι για την κοινωνία αν δεν καταφέρεις τους στόχους που η ίδια κοινωνία έχει θέσει;
«Αποτυχημένος»
Αρκετά σκληρή λέξη , που μπορεί να μην έχει αναστρέψιμα αποτελέσματα. Πολλές φορές
η αποτυχία είναι κάτι μόνιμο , που πολλοί την αποδέχονται ως κάτι φυσιολογικό. Κάποιοι
άλλοι την περιμέναν πριν ξεκινήσουν την προσπάθεια.
«Γιατί να προσπαθήσω , αφού θα αποτύχω» ,
«Όχι δε παίζω μαζί σου σκάκι, είσαι καλύτερη , θα χάσω»
«Τι ωραίο σπίτι, τι ωραίο αμάξι, κρίμα που ποτέ δε θα έχω ένα από αυτά»
«Τι ωραία ζωή που κάνει αυτός ο διάσημος, εγώ είμαι άνεργος , σε ένα σπίτι κλεισμένος και
δεν βλέπω ποτέ να καταφέρνω κάτι»
«Η ζωή μου δεν έχει καμία αξία, έφτασα 30-40 χρονών και δεν κατάφερα τίποτα, όλοι μου
οι κόποι πήγανε χαμένοι»
Αυτές και άλλες πολλές φράσεις είναι αυτά που θα ακούσει κάποιος επί καθημερινής
βάσεως , αν περπατήσει στον δρόμο ή συνομιλήσει με κάποιον άλλον.
Δεν λέω, ίσως έχουν δίκιο και παραδόθηκαν. Είναι αποτυχημένοι… ή μήπως όχι ;
Εγώ ο Αποτυχημένος... ή μήπως όχι;
www.antonioskalentzis.eu www.psychologized.blogspot.com psychologized@gmail.com
4