ΕΘΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ

ΚΕΦΆΛΑΙΟ 4 α. Η μελέτη της Οδυνηρής Κοινωνικής Πραγματικότητας «Ήμουν μακριά από το σπίτι μου, χωρίς χρήματα, χωρίς χαρτιά και με ένα τεράστιο χρέ- ος. Ήθελα να τηλεφωνήσω στο σπίτι και να ζητήσω βοήθεια από τους δικούς μου, αλλά τι βοήθεια θα μπορούσαν να μου προσφέρουν;» (ανώνυμη μαρτυρία γυναίκας θύματος trafficking). Το φαινόμενο της παράνομης διακίνησης γυναικών, και ειδικότερα της διεθνικής σωματεμπορίας (transnational trafficking), με τις ιδιαίτερες διαστάσεις που έλαβε στην Ελ- λάδα καταγράφηκε και αναλύθηκε από σειρά επιστημόνων, νομικών, κοινωνιολόγων, εγκλη- ματολόγων. 4 Ο επίσημος ορισμός του trafficking αντλείται από το Διεθνές Δίκαιο, στο πλαίσιο του οποίου οριοθετείται ως παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Περιλαμβάνεται επίσης στο «Πρωτόκολλο για την Αποτροπή, Καταστολή και Τιμωρία της Παράνομης Διακίνησης Προσώπων με σκοπό τη σεξουαλική και οικονομική εκμετάλλευση, ιδιαίτερα των γυναικών και των παιδιών» (2000) 5 , που συμπληρώνει τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών ενάντια στο Υπερεθνικό Οργανωμένο Έγκλημα (μαζί με το Πρωτόκολλο ενάντια στη Λαθρεμπορία των Μεταναστών μέσω Ξηράς, Αέρα και Θάλασσας). Το άρθρο 3 του Πρωτοκόλλου για την Παράνομη Διακίνηση Προσώπων με σκοπό τη σε- ξουαλική-οικονομική τους εκμετάλλευση αναφέρει ότι: (α) με τον όρο «παράνομη διακίνηση προσώπων με σκοπό τη σεξουαλική-οικονομική εκμετάλλευση», θα εννοείται η στρατολό- γηση, η μεταφορά, η μετακίνηση, η εγκατάσταση (στέγαση, μέριμνα για τη συνέχιση της πα- ραμονής) ή η παραλαβή προσώπων, μέσω της απειλής ή της χρήσης βίας ή άλλων μορφών εξαναγκασμού, της απαγωγής, του δόλου, της εξαπάτησης, της κατάχρησης της δύναμης, της κατάχρησης μιας ευάλωτης ή τρωτής θέσης, της προσφοράς ή της αποδοχής οικονομικού ή άλλου οφέλους για την επίτευξη της σύμφωνης γνώμης ενός προσώπου το οποίο ασκεί 4. Βλ. ενδεικτικά: Δρούγα, Κ., & Παπαδοπούλου, Θ. (2008), Οδηγός για συμβούλους. Trafficking- Παράνο- μη διακίνηση και εμπορία γυναικών, Αθήνα: ΚΕΘΙ, Παπαρήγα Κωσταβάρα, Κ. (2004), Πρώτη Εθνική Έκ- θεση της Ελλάδας, Εθνικό Παρατηρητήριο για την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών, Στρατηγάκη, Μ. (2006), Το Φύλο της Κοινωνικής Πολιτικής, Μεταίχμιο: Αθήνα, Τσιγκρής, Α. (2002), Το σεξουαλικό εμπόριο στην Ελλάδα, μία έρευνα, στο: Ο νέος κίνδυνος από το οργανωμένο έγκλημα, Εμπόριο ανθρώ- πων, Έκδοση Κέντρου Πολιτικής Έρευνας και Επικοινωνίας. Επίσης πρόσφατη επισκόπηση στο: (2010) «Αφιέρωμα: Μέσα Επικοινωνίας, πορνογραφία και παγκοσμιοποίηση», Ζητήματα Επικοινωνίας, τεύχος 11, Αθήνα: Εκδόσεις Καστανιώτη. 5. Η Ελλάδα υπέγραψε τη Σύμβαση και το Πρωτόκολλο για την Παράνομη Διακίνηση Προσώπων στις 13 Δεκεμβρίου 2000. Για τα πλήρη κείμενα της Σύμβασης του ΟΗΕ ενάντια στο Υπερεθνικό Οργανωμένο Έγκλημα και τα δύο Πρωτόκολλα, βλ.: www.odeep.org/crime_cicp_convention.html#final 59

ΕΘΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ | Page 59