ΕΘΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ | Page 33

ΚΕΦΆΛΑΙΟ 2
Όπως είδαμε στο Εισαγωγικό Κεφάλαιο, το πεδίο της αμειβόμενης εργασίας ήταν ο πρώ-
τος τομέας στον οποίο με τη Συνθήκη της Ρώμης το 1957 απέκτησε νομική υπόσταση το
πρόταγμα της έμφυλης ισότητας. Το Άρθρο 119 που όριζε ίση αμοιβή για άνδρες και γυναίκες
για εργασία ίσης αξίας αποτέλεσε το έναυσμα για τη θεσμική κατοχύρωση της ισότητας, η
οποία αποτυπώθηκε σε δεσμευτικά νομικά κείμενα στις έννομες τάξεις των Κρατών Μελών
μερικές δεκαετίες αργότερα.
Στη χώρα μας η χρονιά σταθμός είναι το 1984, όπου ψηφίζονται οι Ν. 1414/84 «Εφαρ-
μογή της αρχής της ισότητας των φύλων στις εργασιακές σχέσεις» και Ν. 1483/84 «Προ-
στασία και διευκόλυνση των εργαζομένων με οικογενειακές υποχρεώσεις», με τους οποίους
εισάγονται στην ελληνική έννομη τάξη η αρχή της ισότητας αμοιβής και της ίσης μεταχείρισης
στην απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση, τον επαγγελματικό προσανατολισμό και
την κοινωνική ασφάλιση. Σύμφωνα με την αποτίμηση του Συνδέσμου για τα Δικαιώματα της
Γυναίκας (1998: 193-229), η νομική αυτή πρωτοβουλία αποτελεί την πρώτη σημαντική
επίδραση της ευρωπαϊκής πολιτικής για τη ισότητα των φύλων στην Ελλάδα. Στη σημα-
ντική αυτή –για τη μάχη της ισότητας– ιστορική συγκυρία ψηφίζονται επίσης οι νόμοι για την
αναμόρφωση του Οικογενειακού Δικαίου (Ν. 1329/83), την αυτεπάγγελτη δίωξη του βια-
σμού (Ν. 1419/84) και τη νομιμοποίηση των αμβλώσεων (Ν. 1609/86) ως ανταπόκριση
στα αιτήματα του μαχητικού γυναικείου κινήματος της πρώτης μεταπολιτευτικής περιόδου
(1975-1982). Όπως έχουμε υποστηρίξει και σε προγενέστερα άρθρα (Αθανασάτου, 1995:
295-307, Αθανσάτου, 2009: 28), στο επίπεδο της ρητορικής επρόκειτο για μία από τις ση-
μαντικότερες και προοδευτικότερες νομοθετικές μεταρρυθμίσεις για την ισότητα των φύλων σε
ευρωπαϊκό επίπεδο.
Το νομικό πλαίσιο συμπληρώνεται στη συνέχεια με τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες, οι οποίες
αποτελούν δεσμευτικά νομικά κείμενα στα συναφή πεδία, όπως εισήχθησαν στην ελληνική
έννομη τάξη από την εξελισσόμενη ευρωπαϊκή νομοθεσία, και ειδικότερα:
y y Οδηγίες 86/378 και 86/613 για την ισότητα στην κοινωνική ασφάλιση.
y y Οδηγία 92/85 για τη βελτίω ση της υγείας και της ασφάλειας κατά την εργασία των
εγκύων και των λεχώνων.
y y Οδηγία 96/34 για τη γονική άδεια.
y y Οδηγία 97/80 για το βάρος απόδειξης σε περιπτώσεις διακριτικής μεταχείρισης λόγω
φύλου.
y y Οδηγία 97/81 για τη μερική απασχόληση.
y y Οδηγία 2000/78 για τη σεξουαλική παρενόχληση.
33