Σελίδα 112 από 138
συγχωρητικότητα. Όλα θα περάσουν η αγάπη όμως θα μείνει για πάντα. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει.-Τι διαθήκη θέλετε να αφήσετε, μετά τον θάνατό σας, σ ' αυτούς που σας αγαπούν;-Ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος στα γεράματά του μόνον αυτά έλεγε στους μαθητές του: « Αγαπάτε αλλήλους », επειδή η αγάπη μπορεί να κατορθώσει τα πάντα, Αμήν-Είχατε αναγκαστικό τόπο διαμονής;-Ναι, μέχρι στις 22 Δεκεμβρίου του 1989.-Σας έκαμναν έλεγχο στο σπίτι που μένατε;-Είχα ένα ταγματάρχη της ασφάλειας που ήταν καθημερινά εδώ. Τους πιστούς που ερχόταν σ ' εμένα τους ρωτούσε διάφορα, καμιά φορά τους έδιωχνε.-Τα γράμματά σας τα διάβαζαν;-Ναι, μου τα έλεγχαν όλα. Αυτοί από το Ιάσιο με έβριζαν και με κτυπούσαν. Δεν ήταν χριστιανοί. Αυτός από το Χιρλάου ήταν καλός. Έκαμνε τακτικά τις αναφορές του. Μια νύκτα μετά την επανάσταση μου έδειξε τους φακέλους. Περιείχαν τις δηλώσεις των γνωστών και των εντοπίων. Τους συγχώρησα όλους. Προσεύχομαι γι ' αυτούς, να μην τους υπολογίσει ο Θεός αυτή την αμαρτία. Τους είπα, όταν τους συνάντησα: « Αδελφοί, εγώ σας συγχώρησα όλους, και ο Θεός να σας συγχωρήσει ».-Μας είπατε ότι την νύκτα στις 21-22 Δεκεμβρίου του 1989 κρύφτηκαν εδώ σ ' εσάς οι άνθρωποι της ασφάλειας.-Ναι, ήρθαν το πρωί. Ήταν ο συνταγματάρχης από το Ιάσιο μαζί με δυο ταγματάρχες, που ήταν Εβραίοι. Αυτοί με κατεδίωξαν πιο πολύ. Μίλησαν μαζί μου και ζήτησαν συγνώμη. Ειλικρινά τους συγχώρησα. Ευχαριστώ τον Θεό που βρέθηκα σ ' αυτές τις δοκιμασίες και βγήκα με την συνείδηση καθαρή. Δεν έχω τίποτα στην συνείδησή μου παρά μόνο τις προσωπικές μου αμαρτίες.-Ποιο είναι το μυστικό για να βγεις ωφελημένος από αυτούς τους διωγμούς;-Περνάς πολύ εύκολα, όταν πιστεύεις στον Θεό. Ποτέ δεν μπορούσα να αμφιβάλω στην ύπαρξη του Θεού. Στις φυλακές με χτυπούσαν. Ήμουν συνηθισμένος με την δουλειά από τα ρωσικά στρατόπεδα. Πρέπει να δέχεσαι την ταλαιπωρία. Αν δεν την δέχεσαι και μουρμουρίζεις, εναντιώνεσαι στον Χριστό και η ταλαιπωρία είναι μάταια. Με την χάρη του Θεού δεν νιώθεις τίποτα, δεν σε πονάει τίποτα. Είναι κάποιος που στέκεται δίπλα σου. Δούλεψα και σε ορυχείο και σε διώρυγα και δεν έπαθα τίποτα. Πάντα έδιδα μια ελπίδα και στους άλλους.
Από το βιβλίο " Η ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑΣ " του μαρτυρικού ιερέως Δημητρίου Μπεζάν Εκδόσεις " Ορθόδοξος Κυψέλη " Θεσσαλονίκη