Αρχαία Ελληνικά Β΄ Λυκείου : « Το άγνωστο κείμενο »
Κείμενο 50 ο
Ο ρήτορας Δημοσθένης έμεινε από μικρός ορφανός από πατέρα και παρόλο που η πατρική περιουσία του ήταν μεγάλη , οι κηδεμόνες του την καταχράστηκαν . Έτσι , αποφάσισε να ασχοληθεί με τη ρητορική για να μπορέσει ο ίδιος να πολεμήσει για το κλεμμένο του δίκιο . Αν και κατάφερε να κερδίσει τη δίκη , δεν μπόρεσε να πάρει την περιουσία του και αναγκάστηκε , για να ζήσει , να γράφει λόγους και να πληρώνεται . Στην εκκλησία του δήμου που προσπάθησε δυο φορές να μιλήσει δεν τα κατάφερε , γιατί τον εμπόδιζαν η νευρικότητά του και η δυσκολία να προφέρει το λ και το ρ . Τον πλήγωσε αυτή η ταπείνωση , τόσο , που αποφάσισε να λυτρωθεί από τα ελαττώματά του . Ο βάταλος ( ψευδός ) όπως τον έλεγε η παραμάνα του , με την πίστη και την επιμονή του , πότε ανεβαίνοντας στον Λυκαβηττό και πότε κατεβαίνοντας στο Φάληρο , με την απαγγελία που έκανε σε διάφορους λόγους , μπόρεσε να νικήσει τις δυσκολίες στην άρθρωση , την κάποια του δειλία και να πετύχει την κυριαρχία στις κινήσεις του .
Περί τοῦ στεφάνου τῆς τριηραρχίας
Καὶ μηδεὶς ὑμῶν ἐπιτιμήσῃ τῷ λόγῳ , πικρὸν εἶναι νομίσας , ἀλλὰ τοῖς τὸ ἔργον αὐτὸ πεποιηκόσιν · διὰ γὰρ τούτους τοιοῦτός ἐστιν . Θαυμάζω δ᾽ ἔγωγε , τί δή ποτε τῶν μὲν ναυτῶν τοὺς ἀπολειπομένους , ὧν τριάκοντα δραχμὰς ἕκαστος ἔχει μόνας , δοῦσι καὶ κολάζουσιν οὗτοι , τῶν δὲ τριηράρχων τοὺς μὴ συμπλέοντας , ὧν τριάκοντα μνᾶς εἰς ἔκπλουν εἴληφεν ἕκαστος , οὐ ταὐτὰ ποιεῖθ᾽ ὑμεῖς · ἀλλ᾽ ἐὰν μὲν πένης ὤν τις δι᾽ ἔνδειαν ἁμάρτῃ , τοῖς ἐσχάτοις ἐπιτιμίοις ἐνέξεται , ἐὰν δὲ πλούσιος ὢν δι᾽ αἰσχροκερδίαν ταὐτὰ ποιήσῃ , συγγνώμης τεύξεται ; καὶ ποῦ τὸ πάντας ἔχειν ἴσον καὶ δημοκρατεῖσθαι φαίνεται , τοῦτον τὸν τρόπον ὑμῶν ταῦτα βραβευόντων ;
Δημοσθένους Περί τοῦ στεφάνου τῆς τριηραρχίας 10 -12
Λεξιλόγιο
ἐπιτιμάω-ῶ : αποδοκιμάζω / ἀπολείπω : εγκαταλείπω , αφήνω εντελώς , αφήνω πίσω / κολάζω : τιμωρώ / ἐπιτίμιον : πρόστιμο , ποινή
78