Αρχαία Ελληνικά Β΄ Λυκείου : « Το άγνωστο κείμενο »
Κείμενο 34 ο
Στον λόγο του « Περί ἀντιδόσεως » ο ρήτορας , σε ηλικία 82 ετών , εκθέτει λεπτομερώς τη δράση του και υπερασπίζεται τον εαυτό του στο δικαστήριο , όταν ο Λυσίμαχος τον προσκάλεσε σε αντίδοση . Ἀντίδοσις ονομαζόταν η διαδικασία ενώπιον του δικαστηρίου , κατά την οποία κάποιος πολίτης στον οποίο είχε ανατεθεί μια λειτουργία ή εισφορά που θεωρούσε δυσανάλογη ως προς την περιουσία του , μπορούσε να προτείνει σε κάποιον άλλο πολίτη , τον οποίο θεωρούσε πλουσιότερο από εκείνον και μη υποκείμενο στην ίδια φορολογία , να ανταλλάξουν τις περιουσίες τους ή να αναλάβει εκείνος το βάρος της εισφοράς .
Περί ἀντιδόσεως
Ὁρῶν γὰρ ὑμᾶς τούτους μόνους ἄνδρας νομίζοντας , τοὺς ἀπειλοῦντας καὶ τοὺς ἐκφοβοῦντας τὰς ἄλλας πόλεις καὶ τοὺς ἀεί τι νεωτερίζοντας ἐν τοῖς συμμάχοις , οὐκ ἐπηκολούθησε ταῖς ὑμετέραις γνώμαις , οὐδ᾽ ἠβουλήθη βλάπτων τὴν πόλιν εὐδοκιμεῖν , ἀλλὰ τοῦτ᾽ ἐφιλοσόφει καὶ τοῦτ᾽ ἔπραττεν , ὅπως μηδεμία τῶν πόλεων αὐτὸν φοβήσεται τῶν Ἑλληνίδων , ἀλλὰ πᾶσαι θαρρήσουσι πλὴν τῶν ἀδικουσῶν . Ἠπίστατο γὰρ τούς τε δεδιότας ὅτι μισοῦσι δι᾽ οὓς ἂν τοῦτο πεπονθότες τυγχάνωσι , τήν τε πόλιν διὰ μὲν τὴν φιλίαν τὴν τῶν ἄλλων εὐδαιμονεστάτην καὶ μεγίστην γενομένην , διὰ δὲ τὸ μῖσος μικρὸν ἀπολιποῦσαν τοῦ μὴ ταῖς ἐσχάταις συμφοραῖς περιπεσεῖν . Ὧν ἐνθυμούμενος τῇ μὲν δυνάμει τῇ τῆς πόλεως τοὺς πολεμίους κατεστρέφετο , τῷ δ᾽ ἤθει τῷ αὑτοῦ τὴν εὔνοιαν τὴν τῶν ἄλλων προσήγετο , νομίζων τοῦτο στρατήγημα μεῖζον εἶναι καὶ κάλλιον ἢ πολλὰς πόλεις ἑλεῖν καὶ πολλάκις νικῆσαι μαχόμενος .
Ἰσοκράτους , Περί ἀντιδόσεως , 121-122
58