Αρχαία Ελληνικά Β΄ Λυκείου : « Το άγνωστο κείμενο »
Κείμενο 7 ο
Στο λόγο του « Περί τῆς Πολιτείας », ο ρήτορας προσπαθεί να πείσει το ακροατήριό του να καταψηφίσει την πρόταση ενός πολιτικού για τη μεταβολή του δημοκρατικού πολιτεύματος της Αθήνας , προκειμένου αυτό να είναι πιο αρεστό στους Λακεδαιμονίους , οι οποίοι τότε κυριαρχούσαν . Σκοπός είναι μέσω των επιχειρημάτων του να αποδείξει ότι η ενδεδειγμένη στάση των Αθηναίων είναι η άμεση αντίδρασή τους και όχι η υποταγή στις επιθυμίες των Σπαρτιατών , καθώς μόνο έτσι θα επιτευχθεί η σωτηρία της πόλης .
Περί τῆς Πολιτείας
Εἲχομεν δέ , ὦ ἀνδρες Ἀθηναῖοι , καί ἡμεῖς ταύτην τήν γνώμην , ὃτε τῶν Ἐλλήνων ἢρχομεν , καί ἐδοκοῦμεν καλῶς βουλεύεσθαι περιορῶντες μέν τήν χώραν τεμνομένην , οὐ νομίζοντες δέ χρῆναι περί αὐτῆς διαμάχεσθαι . Ἄξιον γάρ ἦν ὀλίγων ἀμελοῦντας πολλῶν ἀγαθῶν φείσασθαι . Νῦν δέ , ἐπεί ἐκείνων μέν ἁπάντων μάχῃ ἐστερήμεθα , ἡ δέ πατρίς ἡμῖν λέλειπται , ἲσμεν ὃτι ὁ κίνδυνος οὗτος μόνος ἒχει τάς ἐλπίδας τῆς σωτηρίας . Ἀλλά γάρ χρή ἀναμνησθέντας ὃτι ἢδη καί ἑτέροις ἀδικουμένοις βοηθήσαντες ἐν τῇ ἀλλοτρίᾳ πολλά τρόπαια τῶν πολεμίων ἐστήσαμεν , ἂνδρας ἀγαθούς περί τῆς πατρίδος καί ἡμῶν αὐτῶν γίγνεσθαι , πιστεύοντας μέν τοῖς θεοῖς ἐλπίζοντας δέ ἒτι τό δίκαιον μετά τῶν ἀδικουμένων ἒσεσθαι . Δεινόν γάρ ἂν εἲη , ὦ ἂνδρες Ἀθηναῖοι , εἰ , ὃτε μέν ἐφεύγομεν , ἐμαχόμεθα Λακεδαιμονίοις ἳνα κατέλθωμεν , κατελθόντες δέ φευξόμεθα ἳνα μή μαχώμεθα . Οὑκ οὖν αἰσχρόν εἰ εἰς τοῦτο κακίας ἣξομεν , ὣστε οἱ μέν πρόγονοι καί ὑπέρ τῆς τῶν ἂλλων ἐλευθερίας διεκινδύνευον , ὑμεῖς δέ οὐδέ ὑπέρ τῆς ὑμετέρας αὐτῶν τολμᾶτε πολεμεῖν ;
Λυσίου , Περί τῆς Πολιτείας , 9-11
22