Αρχαία Ελληνικά Β΄ Λυκείου : « Το άγνωστο κείμενο »
ἀναγκαίος , ἄξιος , βραχύς ( μικρός ), δεινός ( φοβερός , τρομερός ), ἔτοιμος ( πρόθυμος , ικανός ), καλός , κύριος ( κυρίαρχος ), ῥᾴδιος , χαλεπός , χρήσιμος . Το απαρέμφατο της αναφοράς μεταφράζεται με την προσθήκη των λέξεων : στο να , ως προς το να , να .
✓ Εἰσὶ δέ τινες δεινότατοι τὰ δίκαια λέγειν . || Υπάρχουν μερικοί πολύ ικανοί στο να λένε τα δίκαια .
✓ Κῦρος ἦν ἄρχειν ἀξιώτατος .|| Ο Κύρος ήταν πολύ άξιος στο να κυβερνά .
Προσδιορισμός του σκοπού ή του αποτελέσματος ( απαρέμφατο του σκοπού ). Το απαρέμφατο αυτό μεταφράζεται με την προσθήκη των φράσεων « για να » ή με « σκοπό να » ή « ώστε να » και εξαρτάται από ρήματα που σημαίνουν κίνηση ή σκόπιμη ενέργεια όπως : βαίνω , ἥκω , ἔρχομαι , πέμπω , βαδίζω , πορεύομαι , ἀφικνοῦμαι , δίδωμι , καταλείπω , αἱροῦμαι , ἐκλέγω , ποιῶ , φέρω κ . α .
✓ Μανθάνειν ἥκομεν .|| Έχουμε έρθει για να μάθουμε .
✓ Τὴν πόλιν καὶ τὴν ἄκραν φυλάττειν αὐτοῖς παρέδωκαν .|| Τους παρέδωσαν την πόλη και την ακρόπολη , για να τη φυλάνε .
✓ Οἱ στρατιῶται ἀργύριον οὐκ εἶχον ἐπισιτίζεσθαι .|| Οι στρατιώτες δεν είχαν χρήματα , για να αγοράζουν τρόφιμα .
Επίσης , το απαρέμφατο μπορεί να χρησιμοποιηθεί συνήθως στους ποιητές ως προστακτική π . χ . ὦ ξεῖν ’ ἀγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ὅτι τῇδε κείμεθα , αντί ευχετικής ευκτικής π . χ . θεοὶ μὴ μὲ δουλείας τυχεῖν , και πολύ σπάνια στις αναφωνήσεις π . χ . ἐμὲ τάδε παθεῖν φεῦ .
Απόλυτο απαρέμφατο
Πολλές φορές το άναρθρο , αλλά και το έναρθρο απαρέμφατο χρησιμοποιείται απόλυτα σε στερεότυπες εκφράσεις που υπάρχουν στην πρόταση και δεν έχουν καμιά συντακτική σχέση με κανένα όρο της πρότασης .
Οι πιο συνήθεις από τις εκφράσεις αυτές είναι : Ἑκών εἶναι : όσο εξαρτάται από μένα , από τη θέλησή μου . Τὸ νῦν εἶναι : όσο για τώρα , για την ώρα . Ἐμοὶ δοκεῖν ή ὡς ἐμοὶ δοκεῖν : κατά τη γνώμη μου .
185