Αρχαία Ελληνικά Β΄ Λυκείου : « Το άγνωστο κείμενο »
2 . Το ειδικό απαρέμφατο συντάσσεται σπάνια και με ρήματα αισθητικά και γνωστικά , όποτε δηλώνεται κάτι το αβέβαιο . Τότε τα ρήματα αυτά παίρνουν δοξαστική σημασία ( νομίζω , έχω την εντύπωση , έχω τη γνώμη , χωρίς να είμαι βέβαιος ).
✓ Ἀκούω τινά διαβάλλειν ἐμέ . || Μαθαίνω ότι κάποιος με συκοφαντεί ( χωρίς να είμαι βέβαιος γι ’ αυτό ).
3 . Η άρνηση με τα δοξαστικά ρήματα όπως νομίζω , οἴομαι , δοκῶ , ὑπολαμβάνω και με το φημί αναφέρεται στο απαρέμφατο που εξαρτάται από τα ρήματα αυτά .
✓ Οὐκ οἴεται ἀπελθεῖν αὐτούς . || Έχει την εντύπωση ότι δε θα φύγουν αυτοί .
✓ Λακεδαιμόνιοι δε ούκ ἔφασαν πόλιν Ἑλληνίδα ἀνδραποδιεῖν . || Οι Λακεδεμόνιοι όμως είπαν ότι δε θα υποδουλώσουν ελληνική πόλη .
Το Τελικό απαρέμφατο Τελικό απαρέμφατο ως αντικείμενο
Το τελικό απαρέμφατο ως αντικείμενο απαντά σ ’ όλους τους χρόνους εκτός από το μέλλοντα και εξαρτάται από τα εξής ρήματα :
Βουλητικά ή εφετικά , δηλαδή όσα σημαίνουν επιθυμία : βούλομαι , ἐπιθυμῶ , εὔχομαι , ἀξιῶ , προθυμοῦμαι , δέομαι , ἐθέλω και θέλω , ἐφίεμαι ( επιθυμώ ), ὀρέγομαι , γλίχομαι ( επιθυμώ ), προαιροῦμαι ( προτιμώ ), ζητῶ , ποθῶ , ἱκετεύω , ὀκνῶ ( διστάζω , ντρέπομαι ), εὐλαβοῦμαι ( προσέχω ), φοβοῦμαι .
✓ Μένων ἐβούλετο πλουτεῖν . || Ο Μένων ήθελε να έχει πλούτο .
✓ Οὐκ ἤθελε παραλαβεῖν τοὺς θεράποντας . || Δεν ήθελε να παραλάβει τους υπηρέτες .
✓ Ἀξιῶ καὶ δέομαι τοῦτο μεμνῆσθαι παρ ' ὅλον τὸν ἀγῶνα . || Ζητώ και παρακαλώ να το θυμάστε αυτό σε όλη τη διάρκεια της δίκης .
Κελευστικά ή προτρεπτικά : κελεύω , λέγω ( διατάζω ), συμβουλεύω , προτρέπω , παραινῶ , πείθω , κηρύττω .
✓ Κέλευσον ἀνοῖξαι τὰς πύλας . || Διάταξε ν ' ανοίξουν τις πύλες .
179