Αρχαία Ελληνικά Β΄ Λυκείου : « Το άγνωστο κείμενο »
Λεκτικά και γενικά όσα σημαίνουν πληροφορία , όπως : λέγω , φημί , φάσκω , ἐπαγγέλλομαι , ὁμολογῶ , πυνθάνομαι ( πληροφορούμαι ), ἀκούω ( πληροφορούμαι ), άρνοῦμαι .
✓ Ἔλεγον οὐκ εἶναι αὐτόνομοι . || Έλεγαν ότι δεν είναι αυτόνομοι .
✓ Φήσουσι γάρ δή με σοφόν εἶναι , εἰ καί μή εἰμί . || Γιατί θα ισχυριστούν ο- πωσδήποτε ότι είμαι σοφός , αν και δεν είμαι .
✓ Ὁ δ ’ ὡμολόγησεν ταῦτα ποιήσειν . || Κι αυτός υποσχέθηκε ότι θα κάνει αυτά . Το ειδικό απαρέμφατο ως υποκείμενο
Ειδικό απαρέμφατο ως υποκείμενο δέχονται τα απρόσωπα ρήματα που έχουν την ίδια ή παρόμοια σημασία με τα προηγούμενα προσωπικά όπως : λέγεται , ὁμολογεῖται , νομίζεται , δοκεῖ ( φαίνεται ) κ . α .
✓ Ὁμολογεῖται τὴν πόλιν ἡμῶν ἀρχαιοτότατην εἶναι .|| Είναι απ ’ όλους αποδεκτό ότι η πόλη είναι πανάρχαιη .
✓ Λέγεται Κῦρον ἀποχωρῆσαι σὺν πολλοῖς δακρύοις || Λέγεται ότι ο Κύρος έ- φυγε με πολλά δάκρυα στα μάτια .
Παρατηρήσεις για το ειδικό απαρέμφατο
1 . Τα ρήματα ἐπαγγέλλομαι ( υπόσχομαι ), ὑπισχνοῦμαι ( υπόσχομαι ), ὄμνυμι , ἐλπίζω , προσδοκῶ , ἀπειλῶ , προσδέχομαι και τα συνώνυμά τους συντάσσονται κανονικά με απαρέμφατο σε χρόνο μέλλοντα , επειδή αναφέρονται σε μια μελλοντική πράξη . Το απαρέμφατο αυτό είναι ειδικό , αλλά μπορεί να μεταφραστεί και ως τελικό . Όταν πάλι βρίσκεται σε χρόνο αόριστο τότε μπορεί να συνοδεύεται από την άρνηση μή και το δυνητικό ἂν .
✓ Ἅπαντες ὤμνυσαν ἐμπεδώσειν ταῦτα . || Όλοι ορκίστηκαν ότι θα , να τηρήσουν αυτά .
✓ Λέγει ὡς ἠπείλουν αὐτῷ ἐγὼ ἀποκτενεῖν . || Ισχυρίζεται πως εγώ απειλούσα ότι θα , να τον σκοτώσω .
✓ Βοιωτοὶ νῦν ἀπειλοῦσιν ἐμβαλεῖν εἰς τὴν Ἀττικὴν . || Οι Βοιωτοί τώρα απειλούν ότι θα , να εισβάλουν στην Αττική .
178