( ΑΡΘΡΟ)
Σπουδαίος Λόγος & Βαρύ Παράπτωμα ως λόγοι καταγγελίας συμβάσεως ασφαλιστικών διαμεσολαβητών
Του Στυλιανού X. Κόκιου *
Ι. Το άρθρο 4 παρ. 4 του Ν. 1569 / 1985 περί « Διαμεσολάβησης στις συμβάσεις της ιδιωτικής ασφάλισης …», όπως αντικαταστάθηκε το πρώτο εδάφιο του άρθρου 36 παρ. 8 του Ν. 2496 / 1997, προβλέπει ότι: « Αν για οποιονδήποτε λόγο λυθεί ή λήξει η πρακτοριακή σύμβαση, η ασφαλιστική επιχείρηση καταβάλλει στον πράκτορα προμήθεια τριών ετών που αναλογεί στην παραγωγή του, η οποία εξακολουθεί, γι’ αυτό το διάστημα, να παραμένει στην επιχείρηση, στο μέτρο που θα την εδικαιούτο, αν δεν είχε λυθεί ή λήξει η σύμβαση. Δεν οφείλεται προμήθεια, αν η σύμβαση λύθηκε με καταγγελία εκ μέρους της ασφαλιστικής επιχείρησης που οφείλεται σε βαρύ παράπτωμα του πράκτορα που συνεπάγεται ποινική ή αστική ευθύνη του ή αν λύθηκε με πρωτοβουλία του πράκτορα ».( Η υπό αίρεση αυτή αξίωση αποζημίωσης, που προβλέπεται στο άρθρο αυτό και της οποίας η υποχρέωση καταβολής ή η στέρησή της εξετάζεται στο παρόν, είναι η « αποζημίωση μετενέργειας », όπως την χαρακτηρίζει ο καθηγητής Λ. Κοτσίρης σε γνωμοδότησή του για τους Συντονιστές ασφαλιστικών συμβούλων – αδημ.– και μάλιστα διακρινόμενη σαφώς από την αποζημίωση πελατείας που δικαιούται ο Συντονιστής με βάση το άρθρο 9 π. δ. 219 / 91 και 14 παρ. 4 στ. ν 3557 / 07 αναλόγως εφαρμοζομένων).
Η ανωτέρω διάταξη εφαρμόζεται αναλογικά και επί ασφαλιστικών συμβούλων( ΑΠ 105 / 2012, η οποία αναφέρει και τις ΑΠ 12 / 2009, 860 / 2008), καθώς και επί των Συντονιστών Ασφαλιστικών Συμβούλων. Για τον κλάδο αυτό των διαμεσολαβούντων( τους Συντονιστές) δεν υπήρχε ρύθμιση με τον Νόμο 1569 / 1085( άρθρο
20) και, για πρώτη φορά, νομοθετήθηκε με το άρθρο 14 του νόμου 2170 / 1993, με το οποίο προστέθηκε και Τρίτη παράγραφος στο άρθρο 20 του ν. 1569 / 1985, η οποία προέβλεπε: « 3. Οι διατάξεις της παραγράφου 4 του άρθρου 4 του παρόντος νόμου εφαρμόζονται αναλόγως και για τους συντονιστές ασφαλιστικών συμβούλων ». Όμως από το 1997 με τον νόμο 2496 / 1997( άρθρο 36 παρ. 28) προστέθηκε αυτοτελής ρύθμιση( και όχι με παραπομπή) για το θέμα, όμοια με αυτήν που προβλέπεται για τους ασφαλιστικούς πράκτορες. Η διάταξη αυτή, που έχει αριθμηθεί ως παρ. 3 του άρθρου 20 του ν. 1569 / 1985, προβλέπει ότι: « Αν για οποιονδήποτε λόγο λυθεί ή λήξει η σύμβαση του συντονιστή με την ασφαλιστική επιχείρηση, η ασφαλιστική επιχείρηση καταβάλλει στον συντονιστή για χρονικό διάστημα τριών ετών από την καταγγελία
36( ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2016)