ΣΥΝΟΜΙΛΟΥΜΕ...
Μα τελικά υπάρχουν εξωγήινοι;
« Η ουσία της ζωής είναι ότι υπάρχει για χάρη της ίδιας της της ύπαρξης ως εγγενής απόκτηση αξίας »
Άλφρεντ Νορθ Ουάιτχεντ
Αδυνατεί κανείς να αγνοήσει την είσοδο του τρίτου και μεγαλύτερου διαστρικού επισκέπτη-κομήτη στο ηλιακό μας σύστημα, του 3Ι / ATLAS. Οι επιστήμονες παρατήρησαν σε αυτόν μία διαφορετική συμπεριφορά στην κίνησή του και χαρακτηρίστηκε ιδιαίτερος. Φυσικά όπως θα περίμενε κανείς, τα Μέσα Μαζικής ενημέρωσης και Κοινωνικής Δικτύωσης αφηνίασαν παρερμηνεύοντας τις παραπάνω διαπιστώσεις. Όχι μόνο το γεγονός χαρακτηρίστηκε ως η πρώτη και αδιαμφισβήτητη(!) απόδειξη εξωγήινης ζωής αλλά κάποιοι-προφανώς ίσως λίγο περισσότερο ευφάνταστοι- μίλησαν για έναν επικείμενο αφανισμό του ανθρώπου.
Φυσικά όλα αυτά απέχουν σημαντικά από την πραγματικότητα. Ο κομήτης είναι ιδιαίτερoς αλλά δεν αποτελεί εξωγήινη κατασκευή. Μάλιστα όπως ανέφερα δεν αποτελεί τον πρώτο διαστρικό « επισκέπτη ». Οι δύο προηγούμενοι ήταν οι 1I /’ Oumuamua και 2I / Borisov. Όμως η είσοδός του και το κύμα δημοσιότητας που απέκτησε λόγω της φήμης του ως εξωγήινη κατασκευή, μας οδηγούν στα εξής δύο ερωτήματα: Υπάρχει τελικά εξωγήινη ζωή; Και εάν ναι που είναι;
Μία μικρή ιστορική αναδρομή
Τα ερωτήματα γεννήθηκαν στη διάρκεια γεύματος του πυρηνικού φυσικού Ενρίκο Φέρμι με συνάδελφούς του στο Εθνικό Εργαστήριο του Λος Άλαμος στο Νέο Μεξικό το μακρινό 1950 εκεί που λίγα χρόνια νωρίτερα είχε εγκαινιαστεί το Σχέδιο Μανχάταν( το απόρρητο αγγλο-αμερικανικό πρόγραμμα παραγωγής πυρηνικών όπλων). Κανένας από τους συνδαιτυμόνες στη συγκεκριμένη συνάντηση δεν φαινόταν να πιστεύει ούτε στους εξωγήινους ούτε στους ιπτάμενους δίσκους τους, ωστόσο ο Φέρμι επέμενε: « Αν υπήρχαν, πού θα βρίσκονταν;»
Λαμβάνοντας υπόψη την τόσο μεγάλη ηλικία του Σύμπαντος, το πελώριο μέγεθός του, και το γεγονός ότι μόνο και μόνο στον δικό μας γαλαξία βρίσκονται σχεδόν μισό τρισεκατομμύριο αστέρες – πολλοί από τους οποίους διαθέτουν και δικούς τους πλανήτες- τότε κάπου εκεί έξω πρέπει να υπάρχει ζωή( εξαιρώντας την αδικαιολόγητα μοναδική περίπτωση της Γης ως αποκλειστικά προικισμένης με το προνόμιο της ζωής). Τελικά ο Φέρμι κατέληξε ότι η απάντηση στο ερώτημα ίσως να είναι αδύνατη καθώς οι αποστάσεις στο Σύμπαν είναι αδιανόητα τεράστιες ενώ στην περίπτωση που υπάρχουν εξωγήινοι, δεν θα το μαθαίναμε ποτέ γιατί το ταξίδι για να μας προσεγγίσουν θα απαιτούσε την ταχύτητα του φωτός κάτι το αδύνατο( σύμφωνα με την θεωρία της σχετικότητας η οποία απαγορεύει σε ένα σώμα με μάζα, να προσεγγίσει την εξωφρενική ταχύτητα των 299.792.458 μέτρα το δευτερόλεπτο σε κατάσταση κενού).
Ωστόσο η προσπάθεια εύρεσης μίας απάντησης τότε άρχισε πραγματικά. Από την στιγμή που λειτούργησε το πρώτο ραδιόφωνο και η πρώτη τηλεόραση, εκπέμπουμε στο Διάστημα την ηλεκτρομαγνητική φλυαρία μας-την οποία μάλιστα εμπλουτίζουμε συνεχώς διαδίδοντας κύματα από τους δορυφόρους και τα κινητά μας τηλέφωνα. Μετά τα μέσα του 20ού αιώνα, οι επιστήμονες επένδυσαν στην αναζήτηση εξωγήινης μορφής ζωής ρίχνοντας στη μάχη καινούργια ραδιοτηλεσκόπια και τεχνολογίες. Σήμερα η επιστημονική κοινότητα τρέφει μεγάλες προσδοκίες χάρη σε μία νέα γενιά διαστημικών τηλεσκοπίων με αιχμή του δόρατος το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb. Είναι το πρώτο με την ικανότητα να ανιχνεύσει τη βιολογική υπογραφή εξωγήινης ζωής.
Αν θέλουμε να διερευνήσουμε την πιθανότητα εξωγήινης ύπαρξης και κάπου αλλού στον Γαλαξία μας, μην ξεχνάμε ότι το μόνο δείγμα αντιπροσωπευτικής μελέτης είναι η ίδια η Γη και οι οργανισμοί που αυτή φιλοξενεί. Το γεγονός αυτό αποτελεί τροχοπέδη στην αντικειμενική αναζήτηση εξωγήινης ζωής καθώς τελικά, δεν είναι απαραίτητο η τελευταία να έχει την ίδια βιοχη-
ΣΥΝΟΜΙΛΟΥΜΕ...
75