ΣΥΝΟΜΙΛΟΥΜΕ...
βρίσκονται κάτω από την πίεση του ρατσιστικού κλοιού είναι ο κοινωνικός αποκλεισμός. Μιας και οι άνθρωποι εκείνοι αισθάνονται πως δεν είναι αποδεκτοί από τους συμπολίτες τους, τείνουν να κλείνονται στον εαυτό τους και να απομακρύνονται από την κοινωνία. Όλα αυτά μπορούν να έχουν ως αποτέλεσμα τα θύματα να βυθίζονται ανεξέλεγκτα σε μια απύθμενη άβυσσο δυστυχίας. Συνεπώς, προκειμένου να αποφύγουμε αυτά τα αποτελέσματα θα πρέπει να είμαστε διατεθειμένοι να βοηθήσουμε αυτά τα άτομα να ξεφύγουν από τα περιθώρια αυτών των προκαταλήψεων και να συμβάλλουμε στην συμπερίληψη τους στην κοινωνία. Πέρα από αυτό, όμως αξίζει να σημειωθούν οι επιπτώσεις του ρατσισμού σε ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο και πιο συγκεκριμένα όλων όσων γίνονται μάρτυρες ρατσιστικών επιθέσεων και αντί να ορθώσουν το ανάστημά τους επιλέγουν να σιωπούν. Κατά τη γνώμη μου, τέτοιες αντιδράσεις είναι αποτελέσματα ορισμένων αντιλήψεων, οι οποίες είναι εμφυτευμένες μέσα στον καθένα από εμάς και μας οδηγούν στο να μην αντιδρούμε. Επίσης, υπάρχει ένας έντονος φόβος αντίδρασης σε τέτοια συμβάντα, καθώς ως άνθρωποι τείνουμε μα προστατεύουμε πάντα τον εαυτό μας και να θέλουμε να μένουμε έξω από συμπλοκές. Ωστόσο, θα ήταν παράλειψη αυτού του άρθρου εάν δεν γινόταν λόγος στην κύρια αιτία του ρατσισμού. Κάνοντας μία ανασκόπηση σε όλα τα προαναφερθέντα συμβάντα εκδήλωσης ρατσιστικών συμπεριφορών μπορούμε να αντιληφθούμε πως το πρόβλημα πηγάζει από μια βαθύτερη ανασφάλεια, η οποία είναι έμφυτη σε κάθε άτομο. Είναι γεγονός πως καθένας από εμάς έρχεται καθημερινά αντιμέτωπος με τους δαίμονές του. Έτσι πολλές φορές μη μπορώντας να διαχειριστούμε τις δικές μας ανασφάλειες τείνουμε να βγάζουμε προς τα έξω μια συμπεριφορά εχθρική προς το κάθε τι ξένο και πρωτόγνωρο για εμάς. Επιπλέον, ένα ακόμα πρόβλημα, στο οποίο οφείλεται η έξαρση των ρατσιστικών φαινομένων είναι η κοινωνική αποξένωση που επικρατεί στις μέρες μας. Πλέον στην εποχή που ζούμε, όπου η τεχνολογία παίζει πρωταρχικό ρόλο στις ζωές μας, η ανθρώπινη επαφή έχει μειωθεί δραστικά. Για τον λόγο αυτό, οι άνθρωποι πλέον έχουμε ξεσυνηθίσει το κάθε τι αλλιώτικο για εμάς και εμφανίζουμε ακραίες αντιδράσεις. Συνεπώς, θα πρέπει να εκπαιδεύσουμε τις νεότερες γενιές και να εκπαιδευτούμε και εμείς οι ίδιοι να είμαστε πιο ανοιχτοί και να αντιμετωπίζουμε το κάθε τι διαφορετικό όχι με μίσος και απέχθεια, αλλά με στοργή και ενδιαφέρον.
Λυδία Φετάνη γ5
ΣΥΝΟΜΙΛΟΥΜΕ...
Σκίτσο Δανάη Γαβαλά β1 65