ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ
04
ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ
Η ζωή δεν είναι παιχνίδι … ή μήπως είναι; ζωή δεν είναι παιχνίδι … ή μήπως είναι; Κι
Η ενώ μικροί μάθαμε ότι το παιχνίδι είναι κάτι παροδικό, απλό, που αρχίζει με γέλιο και δεν έχει συνέπειες, όμως σε αρκετές περιπτώσεις, η πηγή της χαράς βρίσκεται στο παιχνίδι, ειδικά όταν είναι ελεύθερο. « Μην τα παίρνεις όλα σαν παιχνίδι », μας λέγανε. Και κάπως έτσι μεγαλώσαμε πιστεύοντας ότι κάποια στιγμή το παιχνίδι τελειώνει … και ξεκινάει η « πραγματική ζωή ».
Στην πραγματικότητα, πολύ λίγα πράγματα μπορούν να καταλήξουν σε μια τόσο σίγουρη εξίσωση, όπως ότι το παιχνίδι τελειώνει και η « πραγματική ζωή » ξεκινάει. Μάλλον χωρίς να το καταλάβουμε παντρεύουμε το παιχνίδι με τη ζωή. Κάνουμε την προσπάθεια δίχως ίχνος συνείδησης ότι παίζουμε. Και ξαφνικά … το παιχνίδι αρχίζει να μην είναι τόσο αθώο.
Γιατί δεν ξεκινάμε όλοι από το ίδιο σημείο. Άλλοι έχουν προβάδισμα, άλλοι απλά προσπαθούν να μη βγουν εκτός. Κάποιοι φαίνεται να κερδίζουν συνέχεια, άλλοι κουράζονται πριν καν φτάσουν μέχρι τη μέση. Και το πιο περίεργο; Σχεδόν ποτέ δεν σταματάμε να ρωτήσουμε τον εαυτό μας αν θέλουμε καν να παίζουμε.
Ακολουθούμε κανόνες που δεν διαλέξαμε.
Παίζουμε ρόλους που δεν μας ταιριάζουν πάντα. Προσπαθούμε να φτάσουμε προσδοκίες που … δεν ξέρουμε καν από πού ξεκίνησαν. Και όσο πιο πολύ προσπαθούμε να « τα καταφέρουμε », τόσο πιο πολύ χανόμαστε από κάτι βασικό: εμάς.
Ίσως το πιο δύσκολο δεν είναι να χάσεις. Είναι να κερδίσεις … και να μη νιώθεις τίποτα. Να φτάσεις κάπου που κάποτε ήθελες τόσο πολύ, και η χαρά να μην είναι εκεί. Σαν να έπαιζες τόση ώρα που ξέχασες γιατί άρχισες. Και τελικά … αυτό είναι το θέμα;
Μάλλον η ζωή είναι ένα παιχνίδι. Αλλά όχι εκείνα με τους νικητές και τους ηττημένους. Μάλλον είναι εκείνα στα οποία καλείσαι να βρεις ποιος είσαι... όχι πόσο αξίζεις στα μάτια των άλλων. Και ίσως, η μεγαλύτερη « νίκη » είναι να σταματήσεις λίγο, να αφήσεις το χειριστήριο, να κάνεις ησυχία και να ρωτήσεις ακόμη και διστακτικά: « Αυτή τη ζωή που ζω... την επέλεξα εγώ;» Και αν η απάντηση είναι « όχι »... τότε ίσως να είναι η ώρα να αλλάξεις τους κανόνες. Τότε ίσως και για πρώτη φορά, το παιχνίδι γίνει πραγματικά δικό σου.
Δανάη Γαβαλά β1