ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ
της ιστορίας », αλλά ο Σκρούτζ συνήθως « του τη φέρνει » και καταλήγει να νικά ξανά εκείνος. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, το μόνο που το κάνει αυτές τις κόντρες ενδιαφέρουσες είναι το πόσο σατιρίζονται και πόσους διαφορετικούς τρόπους βρίσκουν οι σκιτσογράφοι να τους κοντράρουν.
Για πολλούς της δικής μου γενιάς και όχι μόνο, τα Μίκυ Μάους ήταν και είναι βασική πηγή διασκέδασης. Πιστεύω τα διαβάζαμε όλοι κατά τη διάρκεια της καραντίνας · είχε γίνει κάτι σαν ρουτίνα, να πηγαίνουμε στο περίπτερο μία φορά τη βδομάδα για να δούμε αν έχει καινούρια κόμικς. Η ποικιλία ήταν συναρπαστική και εγώ προσωπικά τα λάτρευα. Έχω ακόμα ένα ράφι γεμάτο με κόμικς από τότε. Γιατί λοιπόν να αρχίσουν να επαναλαμβάνουν την ίδια ιστορία, με άλλα κίνητρα μα κάθε φορά αλλά εκμεταλλευόμενοι την « έχθρα » του Σκρουτζ με τον Ρόμπαξ, παραδείγματος χάριν;
Είμαι της άποψης πως οι κανονικοί άνθρωποι δεν έχουν έχθρες που κρατούν τόσο πολύ. Και θα έρθει εδώ ένας και θα μου πει « Ναι, αλλά δεν είναι άνθρωποι … είναι παπιά …» ναι είναι. Αλλά ανθρωποειδή παπιά, με συναισθήματα, σκέψεις, απόψεις. Φαίνεται λοιπόν πως οι άνθρωποι που τα γράφουν μπορεί κάποιες φορές να μην διακρίνουν την γραμμή που χωρίζει την « ανθρώπινη νοημοσύνη » και « χειραγώγηση » σκέψεων για να κρατηθεί το ενδιαφέρον του αναγνώστη ». Κάποιες πλοκές φαίνονται, πολύ απλά, πως δεν έχουν νόημα … Δεν θα ήταν μέρος ανθρώπινης ζωής..
Και τι θα γίνει, θα πείτε( πολλές υποθέσεις κάνω …); Δεν ξέρω, είναι η ειλικρινής απάντηση μου. Το σίγουρο είναι πως δεν θα πρέπει οι ιστοριογράφοι να εκμεταλλεύονται συνέχεια την ίδια πλοκή, καθώς και να κάνουν τις επιλογές και τις σκέψεις των ηρώων λίγο πιο … ανθρώπινες. Γιατί εν τέλει, τα κόμικς δεν είναι μόνο μία μορφή γέλιου, αλλά είναι και σατιρικός αντικατοπτρισμός της ανθρώπινης φύσης.
Ιωάννα Κουρκουβέλα β5
ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ
24