ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ
Είχε μάθει και είχε νιώσει τόσες πολλές ιστορίες ανθρώπων . Αυτό που του έκανε εντύπωση ήταν πως όλες ήταν στενόχωρες . Και η δική του ζωή ήταν πικρή και πολύ πληκτική . Δούλευε όλη μέρα , έτρωγε και μετά κοιμόταν . Ήταν όμως πεπεισμένος πως υπάρχουν και άνθρωποι με καλές ιστορίες .
Οι αγαπημένοι του ήταν αυτοί τους οποίους δεν μπορούσε να διαβάσει εύκολα . Είχε την ελπίδα πως αυτοί ήταν πράγματι ευτυχισμένοι και γι ’ αυτό δεν είχαν την ανάγκη να προσποιηθούν πως είναι . Με αυτή τη σκέψη κοιμόταν ήσυχος τα βράδια γεμάτος σιγουριά για τον κόσμο που ζούσε .
Σήμερα έχει απέναντί του μια τέτοια περίπτωση . Έναν κοινό μεσήλικα , ιδρωμένο , που φοράει ένα γκρίζο πουκάμισο . Φαίνεται εξαντλημένος από την εργασία του . Τον κοιτάει και τον ξανακοιτάει μα δεν μπορεί να καταλάβει τίποτα για αυτόν . Αυτή τη φορά δεν θα μείνει σε εικασίες . Θέλει να είναι σίγουρος πως ο άντρας που βλέπει απέναντί του είναι ευτυχισμένος . Γιατί αν αυτός δεν είναι ευτυχισμένος , τότε κανένας άλλος από αυτούς που δεν κατάφερε να διαβάσει στα τόσα χρόνια που επισκέπτεται το μαγαζί δεν ήταν . Εκείνη τη στιγμή ήταν για εκείνον το πιο σημαντικό πράγμα στον κόσμο να πάρει μια απάντηση . Tέντωσε το κεφάλι πλησιάζοντάς τον και κοιτάζοντάς τον κατάματα τον ρώτησε : « Είσαι ευτυχισμένος ;». Ακολούθησε σιωπή .
Κοιτάχτηκε λίγο ακόμη στον καθρέφτη , έφτιαξε τη γραβάτα του , κρέμασε το σακάκι του στην κρεμάστρα και πήγε προς το τραπέζι του . Το μαγαζί έμοιαζε τώρα σαν τον πίνακα που νωρίτερα είδε κρεμασμένο στο γραφείο . Έφαγε , γύρισε σπίτι και έπεσε ξερός στο κρεβάτι . Το επόμενο πρωί σηκώθηκε και συνέχισε τη ζωή του .
Δηλώσεις , πίνακες , φόρμες .
Άγγελος Μαλλιώρης γ2
Έργο μαθητών Γυμνασίου στο μάθημα των εικαστικών .
ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ
86