ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ
Η δίνη των social media φέρει το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για την αύξηση των αισθητικών επεμβάσεων στις μέρες μας . Η γκάμα των φίλτρων που χρησιμοποιούν οι χρήστες για να τραβήξουν μια φωτογραφία , δημιουργεί την ανάγκη να θέλουν να αποκτήσουν αυτά τα αψεγάδιαστα πρόσωπα και έτσι στρέφονται στις πλαστικές επεμβάσεις ως μοναδική λύση του « προβλήματος ».
Ένα μεγάλο μέρος των πελατών των πλαστικών χειρουργών , πλέον αδιαφορεί για το αν το αποτέλεσμα της επέμβασης θα φαίνεται φυσικό ή όχι . Στον στίβο της τελειότητας διακινδυνεύουν την υγεία τους . Δε λείπουν επίσης οι υπερβολές που οδηγούν σε παραμορφώσεις . Μάλιστα , έχει δημιουργηθεί ακόμη και ο όρος snapchat dysmorphia για να περιγράψει αυτό το κοινωνικό πρόβλημα . Ο όρος επεξηγείται ως μια διαταραχή της εικόνας του σώματος που χαρακτηρίζεται από την ανάγκη να επεξεργαστεί κανείς σε μεγάλο βαθμό τη δική του ψηφιακή εικόνα .
Οι αισθητικές επεμβάσεις κατευθυνόμενες από τα προβαλλόμενα πρότυπα των διαδικτυακών μέσων , ἐχουν τεράστιο αντίκτυπο στην κοινωνία μας και επηρεάζουν τον τρόπο σκέψης . Ο άνθρωπος χάνει την ταυτότητα και τη μοναδικότητά του στην προσπάθειά του να αποκτήσει μια « νέα εικόνα ».
Αξίζει , άραγε , τον κόπο μία τέτοια θυσία ;
ΈΛΛΗ ΣΤΕΦΑΝΊΔΟΥ Β3
Όταν προδώσαμε τον χρόνο μας ...
96
ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ
Απλές ερωτήσεις , όπως « Τι ώρα είναι ;», « Πόση ώρα έχουμε ακόμα πριν ...», « Πόση ώρα διαρκεί το ...», « Πόσο χρονών είσαι ;» και άλλες πιο σύνθετες όπως « Πόσο θα ζήσω ;» « Πότε θα πεθάνω ;», ερωτήσεις που σχετίζονται τον χρόνο , έχουν εισβάλει στο μυαλό μας . Τι είναι όμως ο χρόνος ; Μια ψευδαίσθηση ; Μια ιδέα ; Μια φιλοσοφική έννοια ; Και εάν ναι γιατί αυτή καθορίζει την ζωή μας και συχνά καταπιέζει τις επιθυμίες μας ; Σίγουρα όλοι έχουμε αναβάλλει κάτι λέγοντας « Δεν είναι η ώρα του » ή « Δεν έχω χρόνο , δεν έχω διάθεση . Θα το κάνω αύριο !». Πού καταλήγει αυτό όμως ; Ο χρόνος καθορίζει τις ζωές μας αποτελώντας ένα νοητό όριο . Το άγχος του χρόνου καταστρέφει την ανεμελιά της στιγμής αλλά και την απόλαυση για το « τώρα ».
Από την αρχαιότητα , οι Έλληνες στη μυθολογία αντιμετώπιζαν το χρόνο με απορία . Ο Χρόνος ήταν γνωστός ως ένα από τα τέσσερα άλογα που έσερναν το άρμα του Θεού Ήλιου κατά το ημερήσιο ταξίδι στους ουρανούς .
Σήμερα όμως δεν αντιμετωπίζουμε τον χρόνο ως αποτέλεσμα δημιουργίας αλλά καταστροφής . Ο φόβος για τον θάνατο γίνεται φόβος για τον χρόνο , για έναν χρόνο που κοιτά πάντα μπροστά , για έναν χρόνο που « κυλά » σταθερά προς το μέλλον χωρίς τη δυνατότητα διακοπής ή αντιστροφής του . Και εμείς ; Εμείς επινοούμε « παραδείσους » προσπαθώντας να δώσουμε απάντηση στην υπαρξιακή μας αγωνία , θέλοντας να επεκτείνουμε τον χρόνο . Η κατασκευασμένη αλαζονεία μας να αντισταθούμε στην απεραντοσύνη του είναι αυτή που μας εμποδίζει να απελευθερωθούμε και να γευτούμε την ομορφιά του , προδίδοντας έτσι τον χρόνο μας ...
ΣΕΜΊΝΑ ΗΛΙΟΠΟΎΛΟΥ γ5