ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ-PROJECTS
έφυγε με σκυμμένο το κεφάλι . Επανέλαβε στο μυαλό της · στην πόλη κανείς δεν ενδιαφερόταν αρκετά , ώστε να δώσει σημασία …
Πλέον κάθε ελπίδα της για κοινωνικοποίηση είχε στερέψει . Όφειλε , ωστόσο να κάνει μια τελευταία στάση , για να αγοράσει επιτέλους μια λάμπα για το φωτιστικό της , η οποία είχε καεί τρεις μέρες πριν . Κακοδιάθετη και κουρασμένη εισήλθε στο τελευταίο μαγαζί και περιέγραψε στον υπάλληλο τι χρειαζόταν . Ο υπάλληλος φαινόταν να έχει ακριβώς την ίδια διάθεση με την πελάτισσά του . Χωρίς περαιτέρω κουβέντα βρήκε τη λάμπα που ανταποκρινόταν στην περιγραφή της και , αφού της έδειξε το ποσό που αναγραφόταν στο κουτί της , την έβαλε σε μία μικρή σακούλα και της την έδωσε . Εκείνη φρόντισε να τον πληρώσει ακριβώς ό , τι έπρεπε , ώστε να μη χρειαστεί ρέστα , έγνεψε , για να τον ευχαριστήσει και προχώρησε προς την έξοδο . Μήπως ήταν αγενής όμως ; Έπρεπε να συμπεριφερθεί καλύτερα ; Δεν είχε σημασία … Σε τέτοιες περιπτώσεις , στην πόλη κανείς δεν ενδιαφερόταν αρκετά ώστε να δώσει σημασία ….
Πιο απαισιόδοξη και θλιμμένη από ποτέ , πήρε τον δρόμο της επιστροφής . Σιγά σιγά έπεφτε νύχτα και ο ουρανός σκοτείνιαζε . Για κάποιον λόγο ένιωθε ανυπεράσπιστη . Άρχισε να φοβάται . Ήταν μόνη της , αλλά έπρεπε να φτάσει σπίτι ασφαλής . Επιτάχυνε το βήμα της . Δεν είχε καιρό για παράλογους φόβους ούτε για απρόοπτα .
Ενώ πλησίαζε στον δρόμο όπου ζούσε , παρατήρησε σε μία γωνία δύο νέους που φαίνονταν να περιμένουν κάποιον . Την κοιτούσαν επίμονα . Προσπάθησε να μην πανικοβληθεί χωρίς αιτία , να παραμείνει ψύχραιμη . Άλλωστε , δεν είχε καιρό για τέτοια , έπρεπε να επιστρέψει . Το στήθος της ανεβοκατέβαινε με ταχύτερο ρυθμό από ό , τι συνήθως . Τι να ήθελαν οι άνδρες εκεί ; Μήπως περίμεναν εκείνη ; Και αν ήθελαν
να της κάνουν κακό ; Να τη βλάψουν ; Αγωνιζόταν για να καταπολεμήσει την αγωνία που μαζευόταν μέσα της και να μη χάσει τον έλεγχο . Περπατούσε ακόμα πιο γρήγορα . Σκέφτηκε να βγάλει το κλειδί της από την τσάντα της σε περίπτωση που χρειαζόταν να αμυνθεί , αλλά ήταν υπερβολικά πανικοβλημένη για να το κάνει , δεν είχε καιρό για τέτοια καθυστέρηση . Με βλέμμα ακλόνητο να κοιτά ευθεία έστριψε τη γωνία . Οι άνδρες την ακολουθούσαν . Πλησίαζαν όλο και περισσότερο . Τι θα έκανε τώρα ;
Μέσα στον φόβο της , ξεκίνησε να τρέχει . Εκείνοι άρχισαν να τρέχουν πίσω της . Έρχονταν επικίνδυνα κοντά , δε θα τα κατάφερνε . Ένα δάκρυ κύλησε από το κατάκοπο πρόσωπό της . Την έφτασαν . Εκείνη κοίταξε τριγύρω , έβλεπε ακόμα μερικά μαγαζιά φωτισμένα . Προσπάθησε να φωνάξει βοήθεια , μα κανείς δε φάνηκε να ανταποκρίνεται …
Ο ένας από τους δύο άνδρες έβγαλε από την τσέπη του μία λεπίδα που άστραψε στο σεληνόφως . Ο δεύτερος την έπιασε βίαια από τον λαιμό και απαίτησε τα χρήματα που κουβαλούσε μαζί της . Με δάκρυα να αυλακώνουν τα μάγουλά της και τρεμάμενα χέρια άνοιξε την τσάντα της και έβγαλε το πορτοφόλι της . Ήταν κατατρομαγμένη , στα πρόθυρα της λιποθυμίας . Κατάφερε εν τέλει να βρει τα μετρητά που είχε μαζί της και να τα δώσει στον νέο με το μαχαίρι . Εκείνος τα μέτρησε με ευχαρίστηση και έκανε νόημα στον δεύτερο να την απελευθερώσει . Αυτό ήταν . Είχε τελειώσει . Χωρίς άλλη σκέψη αναστέναξε και απομακρύνθηκε όσο πιο γρήγορα μπορούσε προς το διαμέρισμά της . Το γεγονός αυτό θα τη σημάδευε για πάντα . Τότε που κινδύνευσε η ζωή της . Τότε που , για χιλιοστή φορά , στην πόλη κανείς δεν ενδιαφέρθηκε αρκετά , ώστε να δώσει σημασία …
ΤΣΟΛΑΚΊΔΗ ΕΛΈΝΗ γ4
ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ-PROJECTS
91