ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΤΥΡΑΚΗ β4
88
ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ
στην καρέκλα του να γίνεται αόρατος . Μερικές φορές αναρωτιέται αν ξέρει κανείς τι δουλειά κάνει , ποτέ λείπει από το γραφείο , αν χρειάζεται κάτι ! Δεν του κρατάει πολύ ! Του είναι αδιάφορο τι συζητάνε οι διπλά του , του είναι αδιάφορο να βρεθεί μαζί τους στο διάλειμμα . Ποιος τους χρειάζεται ; Σίγουρα όχι εκείνος ! Το παλιό μεταλλικό ρολόι στο βάθος των γραφείων χτυπάει εκκωφαντικά κάθε ώρα . Μία , δύο , επιτέλους τρεις ! Κλείνει τα χαρτιά του , τα σπρώχνει στο πρώτο συρτάρι του γραφείου του . « Καλή συνέχεια Αγαμέμνονα », κούνημα κεφαλιού , ασανσέρ . « Καλή συνέχεια Αγαμέμνονα » και ξανά λεωφόρος . Δεν έχει σημασία που έχει βραδιάσει , ξαναφοράει τα γυαλιά ηλίου , ανεβάζει την κουκούλα του και παίρνει τον δρόμο της επιστροφής . Πετάει τα κλειδιά στο πιατάκι στο χολ , βγάζει τα αθλητικά του και γραμμή για το δωμάτιο .
Η γνώριμη μυρωδιά του κλειστού χώρου διεγείρει τις αισθήσεις του . Είναι η στιγμή μέσα στη διάρκεια τις ημέρας που αρχίζει να αισθάνεται ζωντανός . Ρυθμίζει την καρέκλα του , και … δράση . Με ένα μικρό τρεμούλιασμα η οθόνη του ζωντανεύει . Βάζει τα ακουστικά , ρυθμίζει το μικρόφωνο και πάμε . Στα αφτιά του οι φωνές του Κώστα , του Θανάση , της Αρετής , του Διονύση . « Άργησες αρχηγέ ». « Παίδες , δεν θα πιστέψετε τι έπαθα σήμερα …». Τα δάχτυλα του έχουν πάρει φωτιά ! Κλικάρει σαν τρελός το ποντίκι ! Το μηχανικό πληκτρολόγιο ο μόνος ήχος που ακούγεται στο δωμάτιο . « Πάμε ! Πάμε δυνατά » « Πρόσεχε πίσω σου !» φωνάζει ο Διονύσης .
Ο φόβος τον κάνει να ανατριχιάζει . Οι παλάμες του ιδρώνουν . Δεν εγκαταλείπει ! Όλα για την ομάδα ! Όλα για την νίκη ! « ΝΑΙ ! Πάμε για το επόμενο !» Δύο αγώνες μετά και οι τοίχοι και το ταβάνι του δωματίου του έχουν χαθεί . Δεν υπάρχει τίποτα να τον περιορίζει . Στον εικονικό κόσμο του παιχνιδιού κανένας δεν τον κρίνει , μπορεί να είναι επιτέλους ο εαυτός του . Ελεύθερος !
Οι συμπολεμιστές του είναι οι συνοδοιπόροι του σε μαγικά ταξίδια , είναι οι φίλοι του με τους οποίους μοιράζεται κάθε του περιπέτεια . Ανήκει σε μια ομάδα με κοινούς στόχους και σκοπούς και πάνω από όλα ξέρει πώς να τους πετύχει . Μόνος αυτός … Ο Βασιλιάς ! Ο καλύτερος ! Αυτός που ξέρει τι χρειάζεται και το έχει !
« So deal me one for the time has come To see who ’ ll be the king of this place But as he spoke , from beneath his cloak He slipped another ace »
Ο διαπεραστικός ήχος από το ξυπνητήρι που είχε βάλει , για να θυμηθεί να βγει από τον μαγικό αυτό κόσμο , τον επαναφέρει στη πεζή πραγματικότητα .
Κλείνει την οθόνη του , αφήνει τα ακουστικά του στο πλάι και σέρνει τα βήματα του μέχρι το κρεβάτι . Μαζεύει το πάπλωμα από το πάτωμα και τυλίγεται .
Αύριο το απόγευμα πάλι θα είναι έτοιμος να ζήσει … ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΊΔΗΣ ΑΛΈΞΗΣ γ5