ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ
« Ο ξενιτεμένος ναύτης »
Στ ’ απέραντα τα πέλαγα γυρεύω Ένα χαμόγελο που στον ήλιο να μοιάζει Που αιωνίως θα μπορώ να ταξιδεύω Και του χάρτη την πορεία μου θ ’ αλλάζει .
« Τέλεια απλότητα »
Μόνο εγώ αναρωτιέμαι στη ζωή μου Αν στα λίγα θα έπρεπε να αρκούμαστε ; Μα χωρίς όνειρα και άνευ προσδοκίας Πώς γίνεται για το παν να ευχόμαστε ;
Ή μήπως « παν » δεν ονομάζουμε τα πλούτη , Τα αμάξια πολυτέλειας , τ ’ ακίνητα ; Μήπως το τέλειο θα ήταν η ατέλεια , Καλή παρέα , μουσική κι ανέκδοτα ;
Μήπως εν τέλει κάτι απλό αποζητούμε ; Λίγη ηρεμία και την εν ψυχή γαλήνη ; Να χαλαρώνουμε , να μην πολυσκεφτούμε , Κάτι που αναπόφευκτα θα υποστούμε ;
Διότι , ας είμαστε λιγάκι ειλικρινείς , Κάποια στιγμή όλα για όλους θα τελειώσουν Μα δεν χρειάζεται να στενοχωρηθούμε , Και πριν την ώρα τους αυτά να μας αγχώσουν .
Οπότε εγώ το εξής θα σας προτείνω Και τα λέω να τ ’ ακούω και εγώ Καλύτερα να ζήσουμε με ατέλεια Παρά να επιβιώνουμε με βιασμό . Καθώς μονίμως άμα απογοητεύομαι Για κάτι που είν › αδύνατο να αλλάξω Θα πεθάνω μιζεριάζοντας μονάχη μου Για την άεργη ζωή της αρχοντιάς μου .
Όρτσα πανιά , ούριος άνεμος φυσάει Σαν τον Σεβάχ νιώθω τον Θαλασσινό Και το πλοίο με φρεσκοβαμμένο ιστίο Αποφάσισα να το λέω « Αργώ ».
Κι ελπίζω σ ’ ασφαλή στεργιά να βγάλει Το ταξίδι τούτο που ’ ναι παλαβό Κι ο προορισμός μου να μπορεί να ανταμείψει Αυτό που ’ χα βάλει αρχικά σκοπό .
Το κορμί σου είναι το τέλος του χάρτη , Το χάδι , το βλέμμα , το φιλί σου . Όσες φουρτούνες κι αν μου βάλεις να περάσω Το κυνήγι θησαυρού θα το κερδίσω .
Θάλασσα ολόκληρη είναι η αγάπη σου Που μια στο τόσο ένα-δυο κύματα θα έχει Και στο κατάστρωμα του πλοίου μου γυαλίζει Αυτή η ομορφιά σαν Σειρήνας που διαθέτεις .
Σαν του Οδυσσέα την περίπτωση κατέληξα Μόνο που εγώ δεν μπαίνω σε πειρασμό . Μόνο εσέ θέλω να ’ χω για πυξίδα μου Και γι ’ άλλους πειρατές αδιαφορώ .
Στο κατάρτι μου θα βάλω μια εικόνα σου . Γράμμα θα βάλω σ ’ ένα γυάλινο μπουκάλι . Θα στο στείλω για όταν νιώθεις μονάχη σου Να μην ξεχνάς τον ξενιτεμένο ναύτη .
SOL
ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ
Ας πάρουμε λοιπόν μι ’ ανάσα ψύχραιμα Και ν ’ απολαύσουμε τον γύρω όμορφο κόσμο Να ξεκουράσουμε το έρημο μυαλό μας Και να χαμογελάσουμε στον διπλανό μας .
Κι ως αποτέλεσμα θα έχουμε το « τέλειο » Την αγαλλίαση του νου μα και του σώματος Καθώς θα πάρουμε αυτό που αναζητούσαμε Την τελειότητα ενός απλού βιώματος .
98