O tym też wspominano kilkukrotnie podczas konferencji. Jesteśmy wyłącznie cegiełką, elementem większej układanki, a więc musimy rozwijać współpracę ze szkołami i organizacjami pozarządowymi, ponieważ jeśli tego nie zrobimy, nigdy nie osiągniemy długofalowych efektów. Musimy bliżej i intensywniej współpracować. Należy zastanowić się, co możemy zrobić, by lepiej przygotowywać uczniów do zwiedzania oraz jak zmusić ich do refleksji, gdy wizyta dobiegnie już końca. Może więcej czasu na refleksję powinniśmy poświęcić już tu, na miejscu. Może należałoby skrócić samo zwiedzanie, co niektórym z Państwa może wydać się dość kontrowersyjne, ale może powinniśmy zastanowić się nad daniem młodym ludziom więcej czasu na zastanowienie się nad konkretnymi zagadnieniami? Wiemy, że w Oświęcimiu, w Auschwitz można spędzić kilka dni – trzy do ośmiu godzin może nie wystarczyć – ale musimy wziąć pod uwagę kwestię możliwości percepcyjnych młodych ludzi oraz aspekty organizacyjne. Musimy kontynuować naszą pracę, nasz rozwój, stawanie się coraz bardziej profesjonalnymi i uważam, że konferencje takie jak ta, w której wzięliśmy udział, mają tu kluczowe znaczenie. Konieczna jest ciągła nauka i rozwój. Musimy współpracować z różnymi instytucjami oraz pozostać otwarci na opinie i sugestie, wykazując wobec nich akceptujące podejście. To drugi projekt, jaki wdrażamy i wielkie przedsięwzięcie i mam nadzieję, że pojawi się więcej tego rodzaju projektów, że będziemy mogli utrzymać współpracę z Domem Anne Frank”.
Wypowiedź podsumowująca Krzysztofa Weyhera:
„Nie miałem zamiaru zabierać głosu, nie przygotowałem żadnej prezentacji, więc będę mówił wprost to, co podpowiada mi serce. Nie mam żadnych notatek ani żadnego listu, który mógłbym przeczytać, ale powiem po prostu, że jestem bardzo poruszony tą konferencją i dlatego zdecydowałem się zabrać głos i jeszcze raz skierować do Państwa kilka słów. Zmagają się Państwo z bardzo ważnym i interesującym tematem. Projekt ten został sfinansowany ze środków Ministerstwa Spraw Zagranicznych dedykowanych dla wparcia polityki zagranicznej Królestwa Niderlandów. Funduszowi przyświecają konkretne cele, założenia i wskazówki, a praca wykonywana przez Muzeum Auschwitz-Birkenau dobrze wpisuje się w ogólne cele funduszu, co warte jest podkreślenia. Ministerstwo wspiera Państwa pracę poprzez środki finansowe, jednak do wdrożenia tego interesującego programu edukacyjnego niezbędna jest jeszcze jedna rzecz i mam tu na myśli czynnik ludzki, ludzi. Z tego miejsca chciałbym serdecznie podziękować po pierwsze Marcie Bereckiej. Chciałbym też podziękować Oli, która nas wspierała oraz wszystkim pracownikom Domu Anne Frank, instytucji w dosłownym rozumieniu tego słowa, z której Holandia jest bardzo dumna. Dziękuję bardzo. Jako Ministerstwo bardzo cieszymy się z tego, iż mieliśmy przyjemność zaangażować się we wspólny projekt Domu Anne Frank oraz Muzeum Auschwitz”.
Wypowiedź podsumowująca Leviena Rouwa:
„Chciałbym zabrać głos w imieniu Domu Anne Frank. Konferencja ta to kluczowy punkt współpracy z Muzeum Auschwitz oraz tak naprawdę współpracy ze wszystkimi partnerami z Polski, która rozpoczęła się 25 lat temu i będzie kontynuowana co najmniej przez 25 kolejnych lat. Jeśli chodzi o samą konferencję – Piotrze, uważam, że podsumowałeś ją w doskonały sposób”.