Links: Ziekenhuis Calvariënberg.
157
Röntgenafdeling, ca. 1910 | RHCL, GAM F 12370
Rechts: Paviljoen voor chronische longlijders( omstreeks 1920), Calvariënbergziekenhuis. | RHCL, GAM F 14961
Links onder: Personeelsbestand ziekenhuis Calvariënberg 1901.
| RHCL
Rechts onder: Luchtfoto Calvariënberg 1962. | RHCL. GAM F 13766 Foto Naseman
geneesheer-directeur van het ziekenhuis Calvariënberg benoemd werd. Hij bracht rust en kon enkele initiatieven verwezenlijken, zoals twee extra noodbarakken in de tuin, een zusterhuis, de samenvoeging van het chemisch, pathologisch en bacteriologisch laboratorium, een vergroting van de
bouw van een nieuw ziekenhuis aan de westrand van de stad. Door oorlogsomstandigheden en materiaalschaarste liep de bouw grote vertraging op, maar in 1950 kon dan toch het ziekenhuis Calvariënberg worden verlaten en het nieuwe Sint-Annadalziekenhuis met 350 bedden worden betrokken. kinderafdeling en nieuwe verloskamers. Ook werd in 1926 de bouw van het epidemisch ziekenhuis ter hand genomen en kwam er een centrale verwarming en koud en warm stromend water. Bovendien zorgde Hintzen ervoor dat de administraties van het ziekenhuis en van de overige instellingen die onder beheer van het Burgerlijke Armbestuur stonden, volledig gescheiden werden.
Binnen de beschikbare vierkante meters bleef het aantal patiënten groeien en nieuwe specialismen en specialisten deden hun intrede. Het verplegend personeel, voornamelijk religieuzen, nam eveneens snel in aantal toe. Ook Hintzen wist de ruimteproblemen niet blijvend op te lossen. Het onbehagen bleef en er werd veel en lang getwijfeld. Meerdere plannen die nooit gerealiseerd werden, volgden elkaar op. Hieronder was ook een plan van de architect Cuypers om een geheel nieuw ziekenhuis met zeshonderd bedden te bouwen. Toen dokter Hintzen in 1934 overleed, waren de discussies nog volop gaande. Pas onder zijn opvolger, dokter Ch. Mendes de Leon( 1893-1862), werden definitieve stappen ondernomen. In 1940 begon men met de