TUEMsanat Basım Yayım Dilan Özdemir - Nem | страница 43

NEM
“Hah-hah-ha!”
Nefesi kokuyordu. Cebini yokladı. Ayaklarına baktı.
“Hah-hah-ha!”
Bekçi kulübesinin yakınlarında durdu. Uyuyordu. Yürümeye
devam etti. Ayyaş, kaldırımda sızmıştı. Başına ay ışığı vurmuştu.
Işık katman katman gri taştan akıyordu. Yürümeye devam etti. Az
yürüdü. Ama hemen yoruldu. Durmadı. Cebindeki bıçağı attı.
Paltosuna sarılıp gözden kayboldu.
44