17. BÖLÜM
D iğ e r Kayranlılar önlerinden çekilip dışan ilk çıkanın onlar olma
sına memnunlardı. Thomas yukan yaklaştıkça gözlerini kısıp ellerini
gözlerine siper etti. Gerçekten de o korkunç parlaklığa çıkıp hayatta
kalabileceklerine inanmakta zorlanıyordu.
Minho son basamakta, güneş ışığına doğrudan maruz kalmadan
önce durdu. Ardından yavaşça kolunu aydınlığa çıkardı. Çocuk esmer
olm
asına rağmen Thomas’a teni bembeyaz parlıyor gibi göründü.
Yalnızca birkaç saniye sonra Minho parmağına çekiçle vurulmuş
gibi elini geri çekip salladı. “Sıcak. Çok sıcak.” Thomas ve Newt e
d ö n d ü . “Eğer bunu yapacaksak bir şeye sarınmamız gerekiyor yoksa
beŞdakika içinde ikinci dereceden güneş yanığı oluruz.”
“Bohçaları boşaltalım,” dedi Nevri kendisininkini omzundan indi
rerek. “Bu çarşaflara sannıp duruma bir bakalım. İşe yararsa yiyecekler
V su için çarşafların yansını kullanınz, kalanlarla da korunuruz.”
e
Thomas, Winston’a yardım etmek için çoktan kendi çarşafım
kaltmıştı. “Hayalet gibi görüneceğiz; dışandaki kötü adamlan kor
kabiliriz.”
101