8. BÖLÜM
Birkaç saniye sonra Thomas nefes almadığını fark etti. Derin bir
nefes alıp artık boş olan odaya baktı. Şişmiş, morarmış bedenler
yoktu. Kokmuyordu.
Newt hafifçe topallayarak yanından geçip odanın ortasında durdu.
“Bu imkânsız,” dedi kendi etrafında dönüp kısa bir süre önce cesetlerin
asılı olduğu tavana bakarak. “Onları buradan çıkarmalanna yetecek
kadar zaman geçmedi. Ve buraya kimse gelmedi bile. Onlan duyardık!”
Aris ve diğer Kayranlılar küçük odadan çıkarken Thomas kenara
çekilip duvara yaslandı. Çocukların hepsi teker teker ölülerin olma
dığını fark ediyordu. Thomas ise bir kez daha kendini uyuşmuş gibi
hissediyordu, artık onu hiçbir şey şaşırtamazmış gibiydi.
“Haklısın,” dedi Minho, Newt’e. “İçeride ne kadar kaldık? Yirmi
dakika mı? Cesetleri bu kadar hızlı almış olamazlar. Aynca burası
içeriden kilitlenmişti.”
“Üstelik koku da gitmiş,” diye ekledi Thomas.
Minho başını salladı.
47