Labirent: Alev Deneyleri
“Biliyorum!”
“Neden çalıyor?”
Thomas omuz silkti, yüz ifadesinden sinirlendiğinin belli olma
masını umuyordu. Neler olduğunu o nasıl bilebilirdi ki?
Minho ve Aris banyodan çıktılar. İkisi de dalgın bir şekilde bo
yunlarına dokunurken, bir cevap ararcasına odaya bakınıyorlardı.
Diğerlerinde de benzer dövmeler olduğunu anlamaları fazla uzun
sürmedi. Tava, ortak salona çıkmak için kırık kapı koluna uzandı.
“Dur!” diye bağırdı Thomas aniden. Koşarak Tava’nın yanma
giderken Newt’in de hemen arkasında olduğunu hissetti.
“Neden?” diye sordu Tava, eli kapının birkaç santim önünde
duruyordu.
“Bilmiyorum,” diye cevap verdi Thomas, alarm yüzünden sesini
duyup duyamayacaklarından emin olamayarak. “Bu bir alarm. Belki
çok kötü bir şey oluyordur.”
“Evet!” diye bağırdı Tava. “Belki de buradan çıkmamız gerekiyordur!”
Thomas’ın cevap vermesini beklemeden kapıyı itti. Kapı açılma
yınca daha güçlü itti. Yine bir şey olmayınca omzuyla tüm ağırlığını
vererek açmaya çalıştı.
Hiçbir şey olmadı. Sanki önüne tuğla döşenmiş gibiydi.
“Kapı kolunu kırdın!” diye bağırdı Tava ve avcuyla kapıya vurdu.
Thomas daha fazla bağırmak istemiyordu. Yorulmuştu ve boğazı
ağnyordu. Duvara yaslanıp kollarım önünde birleştirdi. Kayranlılann çoğu tıpkı Thomas gibi, bir açıklama ya da çıkış yolu aramayı
bırakmıştı. Yüzlerinde boş bir ifadeyle ya yataklarda oturuyorlar ya
da ayakta duruyorlardı.
Thomas çaresizlikten ne yapacağını bilemeyip Teresa’ya se slen d iBirkaç kez denedi fakat Teresa’dan cevap gelmedi. Zaten o gürültünün
42