|
Aris başını yeniden Thom as’a çevirdi. Thomas, odaya o kadar
^ajjannnştı ki bir şey yapma fırsatını kaçırdı. “Tam da söyledikleri
gibi>
”
“O halde... sanınm buraya kadar,” dedi Teresa.
Aris başını salladı ve bıçağı, bu kez daha sıkı tutarak diğer eline
aldı “Evet. Thomas, uslu bir çocuk ol ve içeri gir. Kimbilir belki bu
Önem bir testtir ve içeri girdiğinde çıkmana izin verirler, böylece
li
tekrar mutlu mesut bir araya geliriz.”
“Kes sesini, Aris,” dedi Teresa. Aslında uzun zamandır ilk kez
Thomas’ta ona yum ruk atma isteği doğurmayan bir şey söylemişti.
Hemen sonra Thom as’a dönüp gözlerini kaçırarak, “Hadi şu işi bi
tirelim,” dedi.
Aris bıçağını sallayarak Thom as’a ilerlemesi gerektiğini belirtti.
“Hadi. Seni içeri sürüklemeyelim .”
Thomas aklından milyonlarca şey geçerken ona boş bir ifadeyle
bakmaya çabaladı. Bir an panik her yanını sardı. Ya şimdi ya hiç.
Savaşacak ya da ölecekti.
Bakışlarını açık kapıya çevirdi ve yavaşça oraya doğru yürümeye
başladı. Üç adımda yolu yanlam ıştı. Teresa dikleşti, Thomas’m sorun
çıkarma olasılığına karşı kollan gerildi. Aris bıçağım onun boynuna
doğru hedef aldı.
Bir adım. Bir adım daha. Aris birkaç adım yanında, tam solun
daydı. Teresa arkasında kaldığı için onu göremiyordu. Önünde de
açık kapı ve duvarlan deliklerle dolu tuhaf, metal oda vardı.
Durup göz ucuyla A ris’e baktı. “Rachel ölürken nasıl görünüyordu?” Bu bir oyundu, dikkatini dağıtmak için önüne attığı bir yemdi.
Afallayan Aris, Thom as’a ihtiyacı olan yan m saniyeyi verdi.
Çocuğa doğru atılıp bıçağı ondan almak için sol kolunu savurdu,
frçak kayalara çarptı. Thomas sağ yumruğunu Aris’in kanuna geçirip
°nu nefessiz bırakarak yere yapıştırdı.
323