“Torn,” de<ü Teresa. “Bir faydası olacak mı bilmiyorum ama seni
^cittiğim için üzgünüm. Labirentteyken yapmam gerekeni yaptım ve
yakınlaşmak, gerekli anılan hatırlayıp kodu ve çıkışı bulmamın
tek yolu Siki görünüyordu. Burada da pek bir seçeneğim yoktu. Tek
ya p m a m ız
gereken Deneyler’i geçmek için seni buraya getirmekti.
Y sen ya biz.
a
Teresa duraksadığında gözlerinde tuhaf bir panltı belirdi. “Aris
benimen iyi arkadaşım, Tom ,” dedi sakin bir şekilde.
BuThomas’m patlamasına neden oldu. “Bu... umurumda değil!”
diye bağırdı fakat bu hiç de doğru değildi.
“Sadece söylüyorum. Eğer bana değer verdiysen, o halde onun
güvende olması için ne gerekiyorsa yapmaya hazır olmamı anlıyorsundur. Sen de benim için aynı şeyi yapmaz miydin?”
Thomas bir zamanlar en yakın dostu olduğunu düşündüğü kızdan
ne kadar uzaklaştığına inanamıyordu. Tüm anılarında büe hep ikisi
vardı. “Ne bu böyle? Beni incitebilecek her şeyi deniyor musunuz?
Çeneni kapa ve beni buraya getirme amacın neyse onu yap!” Göğsü,
öfkeli nefeslerle inip kalkıyordu ve kalbi ölümcül bir hızla atıyordu.
“Peki,” diye karşılık verdi Teresa. “Aris, kapıyı aç. Tom’un gitme
vakti geldi.”
319