James D a sh ner
Teresa dönüp öfkeyle parlayan gözlerini ona dikti. “Beni aşağıç. km orada oturup hiçbir şey olmamış gibi davranmaya kalkma.
lam
3-
Şimdi kapa çeneni yoksa o güzel yüzüne bir morluk daha eklerim.”
Öfkeyle oradan uzaklaşırken Thomas sessiz kaldı. Az da olsa
rahat etmek için oturduğu yerde biraz kaydı ve başını cansız ağacın
gövdesine yasladı. Berbat bir durumdaydı ama neler olduğunu anlayıp
loırtulmaya kararlıydı.
Sonunda uykuya daldı.
297