James Dashner
“İSYAN. Senin vurulmanla kendi kurallarını çiğnediler.”
“O nasıl oluyor?”
“Hiç kural olmadığını söylemişlerdi. Lanet güvenli bölgeye ula
şacak yeterince zamanımız olduğunu ve hepsinin bu kadar olduğunu
söylediler. Hiç kural yoktu. Yol boyunca ölenler oldu ama o devasa
uçan yaratıkla gelip senin hayatını kurtardılar. Anlam veremiyorum.”
Duraksadı. “Şikâyet etmiyorum tabii; hayatta olmana seviniyorum.”
“Tannm, teşekkürler.” Thomas, iyi bir noktaya değindiğini bi
liyordu ama artık bunu düşünmekten yorulmuştu.
“Ve şehirdeki tabelalar. Çok garip.”
Thomas, Newt’e baktı ancak arkadaşının yüzünü çok net göremiyordu. “Kıskandın mı?” diye sordu şaka yapmaya çalışarak. Tabelaların
önemli olduğu gerçeğini yok saymaya çabalıyordu.
Newt güldü. “Hayır, sersem. Sadece neler döndüğünü çok merak
ediyorum. Tüm bunlann neyle ilgili olduğunu.”
“Evet.” Thom as başını salladı. Daha fazla katılamazdı. “Kadın
yalnızca birkaçımızın Aday olacak kadar iyi olduğunu söyledi. Benim
en iyi Aday olduğumu ve planlamadıkları bir olay yüzünden ölmemi
istemediklerini söyledi. Ama bunlann ne anlama geldiğini bilmiyorum.
Beyin modelleri dedikleri saçmalıkla ilgisi olmalı.”
Newt yeniden konuşmadan önce birkaç dakika sessizce yürüdüler.
“Sanınm üzerinde kafa patlatmaya değmez. Yaşayıp neler olacağını
göreceğiz.”
Thomas az kalsın ona Teresa nın zihninde söylediklerinden bah
sedecekti ama bir şekilde bu doğru gelmedi.
Sessiz kaldı ve bir süre sonra Newt ondan uzaklaşınca yeniden
karanlıkta tek başına yürüdü.
277