Labirent: Alev Deneyleri
“Omzun nasıl?”
Thomas onları görmezden gelerek ayağa kalkmaya çalıştı am
halatların onu hâlâ sıkıca sedyeye bağlı tuttuğunu fark etti. Gözleriyle
Minho’yu buldu. “Biraz yardım etseniz?”
Minho ve birkaç kişi daha ipleri çözerken aklına rahatsız edici
bir düşünce geldi. İSYAN’daki insanlar onu kurtarmak için hiç zam
an
kaybetmeden gelmişlerdi. Konuşmalarından anladığı kadanyla bu
planladıkları bir şey değildi ama yine de yapmışlardı. Bu da, onlan
izleyip istediklerinde onlan kurtarmak için müdahale edebilecekleri
anlamına geliyordu.
Ama şimdiye kadar böyle bir şey yapmamışlardı. Son günlerde
onca kişi ölmüştü ve İSYAN sadece durup izlemişti. Bu durum neden
Thomas için değişmişti ki? Sırf paslı bir kurşunla vurulduğu için m
i?
Düşünülecek çok şey vardı.
Serbest kaldığında ayağa kalkıp kaslanm esnetti ve ikinci bir soru
yağmurunu daha yok saydı. Sıcaktı, çok sıcaktı ve gerindiği sırada
omzundaki hafif ağn dışında bir acı hissetmediğini fark etti. Üzerine
balonca temiz kıyafetler giydiğini gördü, gömleğinin sol yakasından
görünen bir bandaj vardı. Fakat düşünceleri hemen başka bir yöne
kaydı.
“Açıklıkta ne yapıyorsunuz? Deriniz yanacak!”
Minho cevap vermedi, yalnızca arkasında bir şeyi işaret etti ve
Thomas o tarafa bakınca yıkık dökük bir bannak gördü. Her an yı
kılıp toza dönüşebilecek gibi duran kuru keresteden yapılmıştı am
a
herkese koruma sağlayacak kadar büyüktü.
“Onun altrna girsek iyi olur,” dedi Minho. Thomas onlann, kendi9
o devasa şeyden indirilirken dışan çıkmış olabileceklerini fark etti
Jorge ona Kayaç demişti.
266