41. BÖ LÜ M
Bir kez daha kör edici beyaz ışığa uyandı; bu, yukarıdan doğruca
gözlerine vuruyordu. Bunun güneş olmadığını hemen anladı; fark
lıydı. Ayrıca oldukça kısa bir mesafede parlıyordu. Gözlerini sımsıkı
kapadığında karanlıkta parlaklık görmeye devam etti.
Sesler duydu; daha çok fısıltı gibiydi. Tek bir kelime bile anla
yamadı. Fazla yumuşaktı, anlayamayacağı kadar uzaktan geliyordu.
Metalin metale çarpmasını duydu. Çıkan ufak sesler ilk olarak
aklına tıbbi aletleri getirdi. Bisturi ve ucunda ayna olan küçük çu
buklar. Hafızasının karanlıklarında bu görüntüler belirdi ve ışıkla
birleştirince anladı.
Hastaneye götürülmüştü. Hastane. Alev’de olacağını hayal büe
etmediği bir yer. Yoksa başka bir yere mi götürülmüştü? Uzaklara?
Belki de Düz Geçiş’ten geçmişlerdi.
Işığın önünden bir gölge geçince Thomas gözlerini açtı. Üzerinde
onu buraya getirenlerin giydiği saçma kıyafetin aynısı olan biri ona
bakıyordu. Gaz maskesi ya da artık her neyse. Büyük bir gözlük. Ko261