zümrem: t\ıev ueneylerı
“Bize hiç ayrıntılı bahsetmedin. Senin için nasıl bir deneyimdi?
Orada ne kadar kaldın? Nasıl çıktın?”
Çölün zeminine vuran ayaklarının çıkardığı sesler arasında Aris
cevap verdi: “Arkadaşlarından biriyle konuştum ve birçok şeyin sizle
aynı olduğunu fark ettim. Sadece bizde erkekler yerine kızlar vardı.
Bazıları iki senedir oradaydı; daha sonra her ay bir kişi gelmeye baş
lamış. En son Rachel gelmiş ve ondan sonraki gün de ben geldim.
Komadaydım. Uyandıktan sonra geçen deli gibi birkaç günün dışında
pek bir şey hatırlamıyorum.”
Anlatmaya devam etti; tuhaf bir şekilde, söylediklerinin çoğu
Thomas ve diğer Kayranlılann yaşadıklarıyla aynıydı. Buna inanmak
neredeyse imkânsızdı. Aris’in komadan çıkıp Son’la ilgili bir şeyler
söylemesi, duvarların gece kapanmamaya başlaması, Kutu’nun gel
memesi, Labirent’in bir kod olduğunu anlamaları ve kaçışlarına kadar
yaşadıkları diğer her şey... Hepsi de Kayranlılann yaşadığı korkunç
tecrübelerin neredeyse aynısıydı; kızlardan daha az kişinin ölmesi
dışında. Eğer hepsi Teresa gibi güçlüyse Thomas bunun çok normal
olduğunu düşündü.
Aris ve arkadaşlan sonuncu odaya girdiklerinde Beth adında bir
kız - o da Gally gibi daha önceden ortadan kaybolm uştu- kurtancüar
gelip onlan Aris’in daha önce bahsettiği spor salonuna götürmeden
önce Rachel’ı öldürmüştü. Ardından kurtarıcılar Aris’i, Kayranlılann
onu bulduğu Teresa’nın odasına getirmişlerdi.
Eğer anlattıklan doğruysa. Uçurum’u ve onlan tünele çıkaran
Düz Geçiş’i gördükten sonra neyin doğru neyin yanlış olduğunu kim
bilebilirdi ki? Pencerenin önüne örülen duvarlan ve Aris’in odasının
kapısında yazılı ismin değişmesini hiç saymıyordu bile.
Tüm bunlan düşünmek Thom as’m başını ağnttı.
B Grubu’nu ve onların rollerini düşündükçe aklı karman çorman
oluyordu. Aris üe yer değiştirmelerinin ve Aris’in aslında Teresa’nın