beĢinci tekne neredeydi? Buz üstünde verdiği mücadeleyi ve onların da ancak kendisi
kadar yol alabildiklerini görüyordu.
"Bekleyin!" Bu, sondan bir önceki sesleniĢiydi ve Ģimdiye dek sesi hiç böyle gür
çıkmamıĢtı. Altındaki buzlu zeminin vücut ısısını emdiğini hissediyordu.
Son kez "Bekleyin!" diye bağırdı. Sesi, artık ne insan sesine, ne yavru kedi
miyavlamasına ne de ölen bir fokun çığlığına benziyordu .
Çok geçti. Adamlar teknelerle yüzlerce metre ilerlemiĢ ve gri bir fonda gittikçe
kararan gölgelere dönüĢmüĢlerdi. Buz ve rüzgârın iniltisi, geride bırakılan bir adamın
tabancasından çıkan sesi bastırıyordu.
Bir an için sis kalktı ve ortalığı ıĢık kapladı; sanki güneĢ doğup tüm buzları eritecek
ve buraya yaĢamı geri getirecekti. Sonra sis yeniden çöktü ve soğuk, gri parmaklarıyla
Jopson'ı sarmaladı.
Adamlar teknelerle gitmiĢti.
Sanki hiç var olmamıĢlardı.