48
GOODSIR
Doktor Harry D. S. Goodsir'ün günlüğünden:
Salı, 18 Temmuz 1848 Dokuz gün önce, YüzbaĢımız, Teğmen Little ve sekiz
adamını tekneyle yapacakları dört saatlik bir keĢif seferine göndermiĢti. Geride kalanlar
olarak bu sürenin yarısını teknelere kızak yerleĢtirmekle geçirdik, diğer yarısında ise çadır
kuracak vaktimiz olmadığından uyku tulumlarına girip teknelerin yanına serdiğimiz su
geçirmez muĢambaların üstünde uyumayı denedik. Temmuz baĢı itibariyle gece yarısı
aydınlığı sona erdi, artık hava erkenden kararıyor. Uyumaya çalıĢtığımız o kısacık sürede
de hava zifiri karanlıktı ve biz ölesiye yorgunduk.
Dört saat dolduğunda ÇavuĢ Des Voeux herkesi uyandırdı; ama Teğmen Little ve
ekibinden henüz ses yoktu. YüzbaĢı Crozier biraz daha uyumamıza izin verdi.
Ġki saat sonra herkes uyandığında, ÇavuĢ Couch teknelerin suya indirilmeye hazır
olması emrini vermiĢti ve ben de elimden geldiğince yardım etmeye çalıĢtım. ( Bir cerrah
olarak ellerimi yarakırnaktan hep korkmuĢumdur; ama bu yolculuk boyunca ellerimin
donmasının ve defalarca yaralanmasının önüne geçemedim.)
Teğmen Little, James Reid, Harry Peglar ve altı denizci aradan yedi saat geçmesine
rağmen keĢif seferinden bâlâ dönmemiĢti; buzun üstündeki seksen kiĢi tekneleri
hazırlamıĢ, grubun dönmesini bekliyordu. Hava karardığında sıcaklığın düĢmesi ve buzun
sürekli hareket etmesi yüzünden suya ineceğimiz açıklık daralmıĢtı ve dokuz tekneyi
buradan açık. suya çıkarmak büyük beceri isterdi. Sonunda, YüzbaĢı Crozier'ın, ÇavuĢ
Couch'un ve benim liderliğindeki üç balina avı teknesini; ÇavuĢ Robert Thomas'ın,
Lostromo John Lane'in, Lostromo Yardımcısı Tbomas Johnson 'ın ve Teğmen George
Hodgson ın liderliğindeki dört J'ilikayı ve Lostromo Yardımcısı SamuelBroıvn ile ÇavuĢ
Charles Des Voeux'nun kumanda ettiği iki tekneyi suya indirdik.
Hava soğumuĢtu ve hafif bir kar yağıĢı vardı; sis dağıldıktan sonra zemindeki buzun
en fazla otuz metre üstünde yoğun bir bulut katmanı oluĢmuĢtu. Bir önceki güne oranla
etrafımızı daha rahat görebilsek de üstümüze bir ağırlık çökmüĢtü; sanki terkedilmiĢ bir
kutup köĢkünün beyaz mermer zeminli ve trompe l'oeil* resimleriyle süslenmiĢ alçak
tavanlı balo salonunda hareket ediyor gibiydik.
Dokuzuncu ve son tekne de suya inince iki yıldır bu anı bekleyen denizciler
hüzünlenmiĢ ve suyla buluĢmanın heyecanını bileyaĢayamamıĢlardi; çünkü herkes
Teğmen Little ve tayfası için en diĢele n iyo rdu.
Ġlk bir buçuk saat boyunca duyduğumuz tek ses, etrafımızda hareket eden buzların
ve ona cevaben kürekç ileri m izin iniltisi oldu. Pruvadaki Bay Couch'un arkasında
otunırken kendimi, komadan çıkamayan zavallı David Leys kadar fazla ve lüzumsuz