"Bahçede yürümek ister misin?" diye sordu Crozier.
"Bu kadar erken bir saatte mi?" dedi Sophia. "Daha Ģimdiden orası çok sıcak
olmuĢtur. Sonbahar hâlâ serinleme emareleri göstermedi.
"Ama..." diyecek oldu Crozier ve herhangi bir Ģey söylemekten vazgeçip bakıĢlarıyla
bu teklifinin kendisi için ne kadar önemli olduğunu anlatmayı tercih etti.
Sophia gülümsedi. "Seninle bahçeye gelmekten büyük zevk duyarım Francis."
YavaĢ yavaĢ, yol sanki hiç bitmeyecekmiĢçesine yürüdüler. Bir mahkûmun taze
gübre dolu çuvalları boĢaltmasını beklediler.
Adam gittiğinde, Crozier Sophia'yı bahçenin ucundaki gölgeli taĢ banka doğru
yönlendirdi. ġemsiyesini kapatırken oturması için ona yardım etti. Sophia Crozier'a baktı.
Crozier