Reader's Digest / Het Beste oktober 2013 | Page 128
Spann concludeerde verder dat
Krombach de autoriteiten had misleid
over de tijd die verstreken was tussen
het toedienen van de injectie en Kalinka’s overlijden: haar dood was ‘vrijwel onmiddellijk’ ingetreden.
Ondanks deze bevindingen besliste
de of?cier van justitie dat verder onderzoek niet nodig was. Enkele dagen
later sloot de procureur-generaal van
München zich aan bij de beslissing
van zijn ondergeschikte. Het dossier
was, althans in Duitsland, gesloten.
Maar niet voor Bamberski. Hij reisde
naar Lindau tijdens de Oktoberfeesten
en veroorzaakte opschudding doordat
hij op straat ?yers uitdeelde met de
boodschap: ‘Mensen van Lindau! U
moet weten dat er een moordenaar,
Dieter Krombach, in uw stad woont.
Hij verkrachtte en vermoordde mijn
dochter op 10 juli 1982, en zijn misdaad
werd verhuld door artsen, de politiecommissaris en de of?cieren van justitie. Help mij alstublieft om gerechtigheid te krijgen!’
Hierop volgde een officieel antwoord, maar niet dat wat Bamberski
verlangde. Hij werd gearresteerd en
drie maanden later werd hij bij verstek veroordeeld tot zes maanden gevangenisstraf of een boete van
400.000 Duitse mark, een straf die het
voor hem onmogelijk maakte om voet
op Duitse bodem te zetten totdat de
verjaringstermijn van vijf jaar zou zijn
verlopen.
Parallelle levens
Krombach en Bamberski hadden in
veel opzichten parallelle levens geleid.
126
Ze waren allebei opgegroeid in een
Europa dat werd geteisterd door WO
II en allebei waren ze uit de eerste
hand getuige geweest van de gruwelen
van die oorlog. Krombach, die in 1935
in Dresden werd geboren, was de
zoon van een of?cier van de Wehrmacht. Toen hij negen jaar oud was,
overleefde hij het geallieerde bombardement op de stad waarbij minstens
30.000 burgers werden gedood.
Bamberski, geboren in 1937, was de
zoon van Poolse katholieken die begin
jaren dertig naar Frankrijk waren geemigreerd. Hij woonde bij zijn grootouders in Polen ten tijde van de invasie door de nazi’s. Daar was hij getuige
van hongersnood, straatgevechten en
executies door de SS. Na de oorlog
werd hij herenigd met zijn ouders.
Bamberski werd accountant. Krombach werd arts interne geneeskunde.
Beiden bouwden ze een leven van
welvaart en schijnbare huiselijke harmonie op; in de jaren zestig trouwden
ze allebei en kregen ze kinderen. En
in 1974 woonden ze in dezelfde straat
in Casablanca (Marokko) – Krombach
als arts verbonden aan het Duitse consulaat, Bamberski als accountant.
Hun kinderen gingen naar dezelfde
internationale school. En het was in
Casablanca dat Dieter Krombach een
affaire begon met Danielle Gonnin,
Bamberski’s echtgenote, de dochter
van Franse expats die zich in Marokko
hadden gevestigd.
De Bamberski’s scheidden kort na
hun terugkeer uit Marokko, en Gonnin trok in bij Krombach in Beieren.
Ze trouwden in 1977. Aanvankelijk
readersdigest.nl 10/13