Reader's Digest / Het Beste oktober 2013 | Page 128

Spann concludeerde verder dat Krombach de autoriteiten had misleid over de tijd die verstreken was tussen het toedienen van de injectie en Kalinka’s overlijden: haar dood was ‘vrijwel onmiddellijk’ ingetreden. Ondanks deze bevindingen besliste de of?cier van justitie dat verder onderzoek niet nodig was. Enkele dagen later sloot de procureur-generaal van München zich aan bij de beslissing van zijn ondergeschikte. Het dossier was, althans in Duitsland, gesloten. Maar niet voor Bamberski. Hij reisde naar Lindau tijdens de Oktoberfeesten en veroorzaakte opschudding doordat hij op straat ?yers uitdeelde met de boodschap: ‘Mensen van Lindau! U moet weten dat er een moordenaar, Dieter Krombach, in uw stad woont. Hij verkrachtte en vermoordde mijn dochter op 10 juli 1982, en zijn misdaad werd verhuld door artsen, de politiecommissaris en de of?cieren van justitie. Help mij alstublieft om gerechtigheid te krijgen!’ Hierop volgde een officieel antwoord, maar niet dat wat Bamberski verlangde. Hij werd gearresteerd en drie maanden later werd hij bij verstek veroordeeld tot zes maanden gevangenisstraf of een boete van 400.000 Duitse mark, een straf die het voor hem onmogelijk maakte om voet op Duitse bodem te zetten totdat de verjaringstermijn van vijf jaar zou zijn verlopen. Parallelle levens Krombach en Bamberski hadden in veel opzichten parallelle levens geleid. 126 Ze waren allebei opgegroeid in een Europa dat werd geteisterd door WO II en allebei waren ze uit de eerste hand getuige geweest van de gruwelen van die oorlog. Krombach, die in 1935 in Dresden werd geboren, was de zoon van een of?cier van de Wehrmacht. Toen hij negen jaar oud was, overleefde hij het geallieerde bombardement op de stad waarbij minstens 30.000 burgers werden gedood. Bamberski, geboren in 1937, was de zoon van Poolse katholieken die begin jaren dertig naar Frankrijk waren geemigreerd. Hij woonde bij zijn grootouders in Polen ten tijde van de invasie door de nazi’s. Daar was hij getuige van hongersnood, straatgevechten en executies door de SS. Na de oorlog werd hij herenigd met zijn ouders. Bamberski werd accountant. Krombach werd arts interne geneeskunde. Beiden bouwden ze een leven van welvaart en schijnbare huiselijke harmonie op; in de jaren zestig trouwden ze allebei en kregen ze kinderen. En in 1974 woonden ze in dezelfde straat in Casablanca (Marokko) – Krombach als arts verbonden aan het Duitse consulaat, Bamberski als accountant. Hun kinderen gingen naar dezelfde internationale school. En het was in Casablanca dat Dieter Krombach een affaire begon met Danielle Gonnin, Bamberski’s echtgenote, de dochter van Franse expats die zich in Marokko hadden gevestigd. De Bamberski’s scheidden kort na hun terugkeer uit Marokko, en Gonnin trok in bij Krombach in Beieren. Ze trouwden in 1977. Aanvankelijk readersdigest.nl 10/13