ten worden verwijderd en dan zouden
chirurgen Carmens gezicht moeten
reconstrueren. Het was een groot risico, maar de chirurg, wiens voornaam
in het Tsjechisch ‘geschenk van God’
betekent, lichtte toe: ‘Ik weet niet of
we een betere match zullen vinden.’
De volgende ochtend om 5 uur werd
Carmen in het Brigham and Women’s
Hospital naar de operatiekamer gereden, waar meer dan 30 chirurgen, verpleegkundigen, technici en assistenten op haar wachtten.
Vijf uur eerder waren Pomahac en
een tweede team chirurgen in het medisch centrum van de Universiteit van
meter verderop. Terwijl dr. Pomahac
het donorgezicht verwijderde, had een
team van chirurgen Carmen al klaargemaakt voor de transplantatie. Met
behulp van 3D-diagrammen van Carmens gezichtsstructuur, hadden ze om
plaats te maken voor het nieuwe weefsel, haar gezicht behoedzaam ontdaan
van de beschadigde huid, spieren en
zenuwen.
Het duurde bijna 15 uur voordat dr.
Pomahac en zijn team Carmens gezichtstransplantatie voltooiden. Met
behulp van supermicroscopen verbonden de chirurgen minutieus de