-46-
Ωστόσο, οι αριθμοί δεν λένε όλη την αλήθεια. Σύμφωνα με τον Κώστα Παπαδάκη, δικηγόρο και συνήγορο πολιτικής αγωγής στη δίκης της Χρυσής Αυγής, δεν μπορούμε να έχουμε μία ολοκληρωμένη εικόνα για τον ακριβή αριθμό των περιστατικών. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι, πολλές φορές η ίδια η Αστυνομία προκαλούσε κωλύματα ως προς την αντιμετώπιση των επιθέσεων. “Αντιμετώπιζαν κατά κύριο λόγο μια αστυνομία εχθρική προς αυτούς και φιλική προς τους δράστες π.χ. τα Α.Τ. Παντελεήμονα, Νίκαιας, Ομόνοιας κ.α., τα οποία ενεργούσαν πολλές φορές συγκαλυπτικά.” Επιπλέον, τα θύματα των ρατσιστικών επιθέσεων πολλές φορές δεν γνωστοποιούσαν τις επιθέσεις που γινόντουσαν εις βάρος τους, αφού ενισχύονταν το αίσθημα του φόβου. Υπήρχαν φορές, δηλαδή, που κρατούνταν στο Αστυνομικό Τμήμα (κυρίως όσοι δεν είχαν λύσει το πρόβλημα μονιμοποίησης στην Ελλάδα) και απειλούνταν από τις αρχές με απέλαση.