To trochę błędne koło. Kiedy skupiamy się na tym, żeby koniecznie być szczęśliwym, zaczynamy się nieustannie sprawdzać: „ czy ja teraz czuję szczęście?”, „ czy powinno być mi lepiej?”. A im bardziej analizujemy, tym mniej naprawdę je czujemy.
Bo szczęście nie działa jak guzik, który można wcisnąć. To raczej coś, co przychodzi w małych chwilach. Gdy śmiejemy się z przyjaciółmi. Gdy idziemy na spacer po deszczu. Gdy po prostu jesteśmy sobą, a nie staramy się niczego udowadniać.