Inne“ smaczki” z dobytku artystów
Poza wymienionymi wcześniej literackimi fenomenami, które zrodziły się w wyniku tendencji artystów do posługiwania się elementami iście abstrakcyjnymi, jak chociażby właśnie wieszczenie, warto wspomnieć również o utworach o mniej imponującym przekazie, ale także interesującej historii.
Juliusz Słowacki w latach 1836 / 1837 odbył podróż na Bliski Wschód, w trakcie której napisał poemat dygresyjny“ Podróż do Ziemi Świętej z Neapolu”. Część pieśni napisał już w Paryżu, co istotne jednak- poemat nie został dokończony. Jako całość został wydany dopiero pośmiertnie, piętnaście lat po śmierci Słowackiego, wcześniej jedynie pieśń 8., znana jako“ Grób Agamemnona”, wraz z fragmentami tragedii“ Lilla Weneda”( także pośmiertnie; sama tragedia została wydana jednak za życia autora).
Obok“ Pana Tadeusza” i“ Ballad i romansów”, najważniejszymi z dzieł Adama Mickiewicza są“ Dziady”. Jedyną częścią, której poeta nie zdążył dokończyć ze względu na to, iż w drugiej połowie życia podjął działalność znacznie bardziej polityczną niż kulturową, a później zmarł, są“ Dziady, cz. I”. Obecnie, podobnie“ Historii przyszłości”, dostępne są jedynie fragmenty, nie całkiem powiązane ze sobą sceny dramatu, choć i w tej kwestii badacze podejmują dyskusje- nie wiadomo, dlaczego poeta tak naprawdę nie zniszczył rękopisu, nie mówiąc o wydaniu go, co zresztą uczyniono dopiero w 1860 roku. Niektórzy spekulują również, że koncepcja polegała na luźnych fragmentach, a zatem utwór został dokończony w takiej właśnie formie.
Zuzanna Woskowicz